Het is bedtijd en je kindje heeft de tanden gepoetst, de pyjama aan en ligt al in bed. Maar, dan begint het. Je kind begint met kletsen en alles komt er ineens uit. Nóg een verhaal, nog een gedachte en nog een vraag. Je denkt waarschijnlijk meteen aan uitstelgedrag. Alsof je kind tijdrekt tot het uiterste. Maar, dan heb je nog niet gehoord over Bedtime Window Theory.
Wat is de Bedtime Window Theory?
De Bedtime Window Theory beschrijft dat kinderen juist ’s avonds – wanneer hun lijf tot rust komt – zichzelf emotioneel openstellen. Overdag staan ze de hele dag aan. Ze luisteren, moeten presteren op school, reageren op anderen, dingen onthouden en zich aanpassen. Dat levert een hoop mentale spanning op, die nog lang kan aanhouden. En die spanning? Die valt pas stil als de prikkels wegvallen – vlak voor het slapen.
In dat rustige moment komt alles wat ze overdag hebben vastgehouden naar boven. Zorgen, frustraties, prestaties en vragen die ze eerder nog niet konden verwoorden. Niet omdat ze niet willen slapen, maar omdat ze eindelijk de ruimte voelen om het te delen. Het kletsen is dus niet altijd een manier om tijd te rekken. Soms is het gewoon een manier van verwerken.
Waarom kiest je kind juist jou om het verhaal te vertellen?
Voor je kind ben jij de veilige plek. Onderzoek laat zien dat kinderen hun emoties gaan delen op het moment dat ze zich het meest beschermd voelen. En dat moment is dan vaak wanneer jij naast het bed van je kind zit, het licht al gedimd is en de wereld even op de achtergrond verdwijnt.
Wat jij doet met dat moment, is belangrijker dan je denkt. Als je gehaast of afwijzend reageert, leert je kind onbewust dat hun gevoelens en gedachten als ‘te veel’ worden ervaren. Maar neem je wel de tijd om even te luisteren, al is het maar kort, dan geef je je kind een mooi signaal af. Dat het kind altijd alles met jou mag en kan delen. Je hoeft niet per se iets op te lossen. Gewoon aanwezig zijn is genoeg.
Zó kun je die avondmomenten anders benaderen
Het is belangrijk dat je de Bedtime Window niet ziet als iets dat jouw ideale bedtijd in de weg zit. Je kunt het juist beter bekijken als een klein, intiem moment waarop verbinding mogelijk is. Maak er bewust de ruimte voor door een paar minuten extra te nemen, je telefoon weg te leggen en minder te haasten. Dat zorgt voor minder stress bij je kind en versterkt jullie band.
Je kunt het beste meedoen met je kind. Stel bijvoorbeeld open vragen, herhaal wat ze zeggen en laat stiltes vallen. Dat helpt kinderen om gevoelens op een rijtje te krijgen. En ja, soms ben je zelf óók moe en heb je hier geen zin in – dat snappen we. Toch kunnen een paar minuten al een wereld van verschil maken.
Het is echt tijd dat je anders gaat kijken naar de situatie. Je kind is niet aan het tijdrekken, maar grijpt juist de kans om alles wat vandaag gebeurd is te verwerken. Je kunt het beter gaan zien als een uitnodiging om meer connectie te maken.
Lees ook: Terug in de tijd: dít is de reden dat je weer in je kinderrol schiet bij je familie
Bron: Instagram @robinhautvast
Bekijk ook
