Het misverstand rondom gelukkige koppels die vreemdgaan

Je gaat alleen vreemd omdat er iets ontbreekt. Je krijgt te weinig aandacht of wordt niet meer aangeraakt, waardoor het voelt alsof de liefde verdween. Althans, dat was het klassieke narratief. Dit verhaal blijkt namelijk niet te kloppen. Volgens onderzoek van Esther Perel heeft 30 tot 60 procent van de koppels die vreemdgaan een relatie die ze als gelukkig omschrijven. Maar waar gaat het dan mis?

Je brein als advocaat

In werkelijkheid overschatten veel gelukkige koppels hoe rationeel hun keuzes zijn en praten ze vreemdgaangedrag goed als dat niet strookt met hun zelfbeeld. Dit wordt ook wel de rationalization engine genoemd. Je brein fungeert als een persoonlijke advocaat die er alles aan doet om jou een goed mens te laten blijven in je eigen hoofd. Nog vóórdat je vreemdgaat, heeft je brein de excuses al klaar: ‘iedereen doet dit’, ‘niemand hoeft het te weten’, ‘ik verdien dit’.

▼ scroll verder ▼

Hierdoor voelt vreemdgaan niet als verraad, maar als iets wat je tijdelijk naast je relatie doet. En dus zónder dat het iets zegt over je liefde voor je partner.

Waarom het niet bij één keer blijft

Succesvol liegen activeert dezelfde beloningscentra in het brein als drugs en verliefdheid. Dopamine schiet omhoog wanneer iemand ergens mee wegkomt. Dat verklaart waarom vreemdgaan vaak niet een eenmalige misstap is.

Elke succesvolle leugen maakt de volgende makkelijker. Hierdoor dooft schuldgevoel langzaam uit en verschuift de morele grens. Zo kan “alleen appen” ongemerkt in een affaire veranderen.

Welke acties vallen hier onder vreemdgaan?

Dat cijfer van 60% betekent niet dat de meeste gelukkige relaties stuklopen. Het betekent dat geluk geen bescherming is tegen ontrouw. In het onderzoek wordt vreemdgaan breed gedefinieerd. Te beginnen met fysiek vreemdgaan. Hieronder valt onder de lakens kruipen met iemand anders dan je partner en zoenen of lichamelijk intiem contact met romantische intentie. De tweede categorie is emotioneel vreemdgaan. Hieronder vallen intieme gesprekken, emotionele steun zoeken, dagelijks appen of bellen en dingen delen die je niet met je partner deelt. Tot slot is er micro-cheating. Maar wat is dit?

Micro-cheating bij gelukkige koppels die vreemdgaan

Micro-cheating is bijvoorbeeld het flirten via DM, een back-up hebben “voor het geval dat”, “voor de grap” op Tinder zitten. Het is dus actief bezig zijn met het idee van aandacht buiten je relatie. Het is gedrag dat technisch gezien onschuldig lijkt, maar emotioneel allesbehalve is. Veel koppels spreken deze grenzen nooit expliciet uit en daar gaan koppels de mist in. Hierdoor leeft iedereen volgens zijn eigen definitie van trouw en daar ontstaan de meeste problemen.

Kortom, waarom 60% van gelukkige koppels vreemdgaat, heeft weinig te maken met een slechte relatie en alles met menselijk gedrag. Geluk sluit verleiding niet uit. In stabiele relaties voelen mensen zich veilig genoeg om risico’s te nemen, terwijl hun brein elke grensoverschrijding slim goedpraat. Vreemdgaan ontstaat niet uit gemis, maar uit bevestigingsdrang en een nieuwsgierig verlangen naar iets dat buiten de dagelijkse realiteit valt. Zolang koppels trouw blijven zien als vanzelfsprekend in plaats van iets waar je actief afspraken over maakt, blijft vreemdgaan een realistisch onderdeel van zelfs de gelukkigste relaties.

Lees ook: Oh no: déze social media gewoonten zijn hetzelfde als vreemdgaan