Dit verwacht je niet: naar déze categorie kijken mannen het meest op spicy websites

Niet alle mannen, maar altijd een heteroman

Op de eerste plaats staat ‘lesbian’, drie plaatsen gestegen ten opzichte van vorig jaar. Op nummer twee volgt ‘transgender’, goed voor een sprongetje van vijf plekken. In combinatie met sommige statistieken die stellen dat ongeveer 75% van alle 18+-websitebezoekers man is, wordt al snel duidelijk dat vrouwen niet de drijvende kracht zijn achter deze cijfers. Maar hoe verhoudt deze consumptie zich dan tot de manier waarop dezelfde groep mannen zich publiekelijk uitspreekt over ‘woke-indoctrinatie’ en genderdiversiteit? En waarom juist transvrouwen zo vaak het mikpunt zijn van spot en haat?

Nummer 1: lesbisch

‘Gay zijn wordt door je strot geduwd’, luidt een veelgehoorde klacht van mannen. Tegelijkertijd klikken diezelfde mannen massaal op beelden van twee vrouwen die het bed delen. De fascinatie van heteromannen voor twee vrouwen is geen nieuw fenomeen. Zo worden lesbische vrouwen in de club geregeld geconfronteerd met de vraag: “Mag ik meedoen?”. The audacity die mannen hebben om te denken dat lesbische vrouwen hier interesse in hebben, is om van te walgen. Als ik nog één keer een heteroman dit tegen een lesbisch stel hoor zeggen, trap ik ze hoogstpersoonlijk naar een octaaf hoger.

Wanneer je mannen vraagt waarom dit hen aanspreekt, blijft het antwoord vaak oppervlakkig: “Ja, twee vrouwen, dat is gewoon lekker”. Heterovrouwen hoor je zelden over dat ze opgewonden worden van twee zoenende mannen. Dat verschil is veelzeggend. Vrouwelijke intimiteit wordt door mannen gefetisjeerd als iets dat óók voor hen is. Daarbij zet mannelijke intimiteit juist hun eigen seksuele positie onder druk. Vrouwen kijken gemiddeld minder objectiverend naar mannelijke intimiteit. Zij zien dit eerder als een gesloten interactie waar zij zelf geen rol of verlangen in hoeven te spelen.

Nummer 2: transgender

In talkshows, onder nieuwsberichten en in de reacties op sociale media klinkt vaak afkeer over transpersonen. Mannen noemen het ‘verkrachting’ wanneer transvrouwen voor de daad niet aangeven dat ze in het verkeerde lichaam zijn geboren. Alsof transpersonen hun hele levensverhaal aan hen verschuldigd zijn, terwijl ze zelf alle soa’s die ze hebben gehad ook niet bespreken. En als je de mannen op straat zou vragen of ze een transvrouw zouden doen, is het meteen: “Nee, gadver, nooit van mijn leven, dat zijn mannen”. Maar hoe valt de populariteit in views dan te verklaren?

Status, bevestiging en kopieergedrag

Mannen kiezen vrouwen zelden uitsluitend op basis van persoonlijke aantrekkingskracht. Onderzoek naar ‘mate-choice copying’ toont aan dat mannen de aantrekkelijkheid van een vrouw mede bepalen aan de hand van de interesse die andere mannen in haar tonen. Dit verklaart ook waarom vrouwen die al ‘bezet’ zijn vaak als aantrekkelijker worden gezien. Het is geen romantisch instinct; het gaat hier om sociale bevestiging en status. Dus het verlangen is minder gericht op de vrouw zelf dan op de validatie die mannen krijgen van elkaar door wat de vrouw symboliseert binnen een mannelijke hiërarchie.

Angst voor vrouwelijkheid

En dan heb ik het nog niet eens over de zoekterm ‘femboy’ gehad. Deze term is inmiddels toegetreden tot de top tien van meest gezochte termen ter wereld. And again, vrouwen zoeken die term niet op (tenzij het om Harry Styles gaat). Dat constateert 18+-ster Hunnypain: “Ik heb veel fans die contact met me opnemen en zeggen dat ze hetero zijn, maar toch graag naar mijn video’s kijken. Het lijkt erop dat voor veel ‘hetero’ mannen de aantrekkingskracht vaak meer geworteld is in de waargenomen vrouwelijkheid van iemand dan in een genderidentiteit.” Oftewel, mannen zijn bang voor de aantrekkingskracht van de vrouwelijkheid die homoseksuele mannen tonen. Dat gecombineerd met het eerder gemaakte punt dat mannelijke intimiteit hun eigen positie bedreigt, vertaalt zich in afkeer en homohaat.

De realiteit achter de cijfers

Tegenover deze verborgen consumptie staat een harde realiteit. Uit meerdere onderzoeken blijkt dat ruim 43% tot meer dan 60% van de transpersonen discriminatie ervaart en dat 34% geweld of bedreiging ervaart. In sommige onderzoeken meldt tot 44% van de transvrouwen minstens drie keer in een periode van twaalf maanden fysiek/seksueel geweld of bedreiging te hebben ervaren. Daarnaast worden transvrouwen meer dan vier keer zo vaak slachtoffer van geweld als cisgender personen. Ook worden transgenderpersonen in Nederland in toenemende mate geconfronteerd met discriminatie. Tot slot wordt één op de tien lhbtqia+-personen in Nederland slachtoffer van geweld, waarbij transpersonen een hoger risico lopen.

Hypocriete mannen kijken naar transvrouwen

Al met al laten deze cijfers zien hoe groot de kloof is tussen publiek moraal en privéverlangen. Wat mannen collectief afwijzen, consumeren ze anoniem, verstopt achter incognitotabs. Zolang mannen hun aantrekkingskracht blijven onderdrukken en er niemand is die even opstaat en zegt: “Nou, ik wil wél een transvrouw tussen de lakens hebben”, blijft hypocrisie en geweld zich uiten. Het wordt dan ook hoogste tijd dat cis-heteromannen hun ballen (die ze niet voor niets bij hun geboorte hebben gekregen) gaan gebruiken, zichzelf gaan onderwijzen en hun maten voor het blok zetten wanneer ze onacceptabel gedrag vertonen. Maar zolang mannen de acceptatie van andere mannen belangrijker blijven vinden, kunnen we deze utopische gedachten wel gedag kussen.

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Emma Wagemans (@emmawagemans)

Lees ook: It’s a secret: de 4 dingen waar mannen stiekem naar verlangen