Gezamenlijke rekening

Charlene* en haar partner zijn al tien jaar samen. Ze hebben samen een huis gekocht, delen hun bankrekeningen en hebben nooit de behoefte gevoeld om te trouwen. “We waren altijd van het idee: we doen alles samen”, vertelt Charlene. “Dat voelde eerlijk en volwassen.”

Maar die vanzelfsprekendheid kreeg onlangs een barst. Charlene ontdekte namelijk dat haar partner zonder overleg een flink bedrag uit hun gezamenlijke spaargeld had gehaald. Volgens hem om zijn vader financieel te helpen. “Ik geloof best dat het voor een goede reden was”, zegt Charlene. “Maar het ging me niet om wát hij deed, het ging om hóé.” Ze kwam er pas achter toen ze haar bankafschrift bekeek. En dat voelde pijnlijker dan ze had verwacht.

Vertrouwen dat schuurt

Het gesprek dat volgde, stelde haar niet gerust. Haar partner wuifde haar zorgen weg en zei dat ze zich niet zo moest aanstellen. Hij zou het bedrag later wel terugstorten. “Lighten up”, had hij letterlijk gezegd. Dat was het moment waarop Charlene begon te twijfelen. Niet alleen aan zijn financiële keuzes, maar ook aan het idee dat alles vanzelfsprekend gedeeld moest blijven.

▼ scroll verder ▼

“Ik wist ineens niet meer of ik hem kon vertrouwen als het om geld ging”, zegt ze. “En dat is een heel ongemakkelijke gedachte als je samen een leven hebt opgebouwd.” Ze weet van zichzelf dat ze zorgvuldiger met geld omgaat dan hij. Budgetteren, sparen, plannen. Hij is impulsiever, ziet geld meer als iets dat er is om te gebruiken. Misschien was dat altijd al zo geweest, maar nu botste het.

Verzwijgen van bonus

En toen was daar die bonus. Het idee om het geld op een aparte rekening te zetten, kwam niet uit hebzucht voort, maar uit zelfbescherming. “Het voelde alsof ik voor het eerst iets voor mezelf wilde veiligstellen”, vertelt Charlene. “Maar tegelijkertijd voelde het ook als verraad.”

Ze worstelt met het schuldgevoel. Want is het eerlijk om iets achter te houden in een relatie die altijd gebaseerd was op delen? Of is het juist logisch om een grens te trekken als het vertrouwen een deuk heeft gekregen? Wat het extra ingewikkeld maakt: alles staat op beider naam. Het huis, de rekeningen, de verantwoordelijkheid. “Ik voel me soms naïef”, zegt Charlene. “Alsof ik er te makkelijk vanuit ben gegaan dat we altijd op één lijn zaten.”

Is boos zijn onredelijk?

Charlene vraagt zich vooral af of haar boosheid terecht is. Ze is niet kwaad omdat haar schoonvader hulp kreeg, maar omdat ze buitenspel werd gezet. “Het was ook mijn geld”, zegt ze. “En ik had het recht om mee te beslissen.”

Ze weet dat relaties geen exacte wetenschap zijn en dat vertrouwen soms opnieuw opgebouwd moet worden. Maar ze voelt ook dat dit moment iets heeft blootgelegd wat ze niet kan negeren. De vraag die blijft hangen: moet ze haar partner vertellen over de bonus en het risico lopen dat alles weer ‘gewoon’ samen wordt, of mag ze deze ene keer haar zelfverdiende geld op haar eigen rekening zetten?

Ze vroeg advies aan The Mirror UK

Ze besloot haar dilemma voor te leggen aan Coleen, de vaste adviesstem van The Mirror UK, en haar reactie is helder, maar ook confronterend. Volgens Coleen is het helemaal niet vreemd dat Charlene boos is. Het gaat tenslotte om een gezamenlijke spaarrekening, en daar horen grote beslissingen niet in stilte genomen te worden. “In een gelijkwaardige relatie zou je allebei inspraak moeten hebben”, benadrukt ze. En juist omdat haar partner dat gesprek uit de weg ging, vindt Coleen het niet gek dat Charlene nu twijfelt over het delen van haar bonus. Als hij meent dat hij zonder overleg geld mag gebruiken, hoeft zij zich volgens Coleen ook niet schuldig te voelen over het tijdelijk apart zetten van iets dat van háár is.

Maar daar blijft het niet bij. Coleen waarschuwt dat geheimen op de lange termijn nooit een gezonde oplossing zijn. In plaats van het stil te houden, ziet zij dit moment juist als een kans om het échte probleem aan te kaarten: de afspraken rondom geld en vertrouwen. Door eerlijk te zeggen dat ze overweegt haar bonus op een persoonlijke rekening te zetten omdat ze zich onzeker voelt, opent Charlene een gesprek dat al te lang is blijven liggen. Volgens Coleen draait het hier niet alleen om geld, maar vooral om respect en communicatie.

Coleen benadrukt dat geld voor veel koppels een gevoelig onderwerp is, maar dat vermijden het alleen maar groter maakt. Als deze frustratie blijft sudderen, ontstaat er onvermijdelijk wrok. Haar advies is daarom duidelijk: praat erover, ook al is het ongemakkelijk.

*Namen zijn gefingeerd

Lees ook: Michelle (36): “Ik bleek te daten met de man van mijn eigen cliënt”