De eerste stappen naar stemactrice
Ondertussen is de stem van Fé hoorbaar als stemactrice in verschillende bekende rollen, zoals die van Pip van Woezel en Pip en Sam van Totally Spies. Maar het piepkleine wereldje van stemacteurs is niet makkelijk binnen te komen. Als tiener koos Fé het schoolvak drama, speelde ze amateurtheater en dook ze thuis helemaal in fandubbing: het voor de lol inspreken van films en series met vrienden. Op haar zestiende volgde Fé een workshop stemacteren. Ze zegt: “De workshopleider zei dat ik voor dit werk mijn Brabantse accent om moest gaan ruilen voor strak ABN.”
Fé ging oefenen, demo’s maken en deze naar studio’s sturen. “Toen werd ik ergens uitgenodigd voor mijn eerste echte auditie, maar die heb ik compleet verknald. Het ging helemaal verkeerd en ik was het toen ook niet geworden”, vertelt ze. Daarna heeft Fé heel veel geoefend. Fandubbing heeft veel geholpen om haar netwerk uit te breiden en ze kwam zo ook in contact met professionele stemacteurs. Via hen werd ze gevraagd om mee te werken aan een documentaire over Nederlandse nasynchronisatie, als beginnende stemacteur die graag het vak in wilde. Via deze film mocht Fé een open stemauditie doen bij een andere studio. En met resultaat: Fé kreeg de hoofdrol in de nieuwe serie In Galop van Nickelodeon!
Hoe gaat zo’n auditie?
Bij een auditie voor een rol als stemactrice kan Fé zich helemaal niet voorbereiden. Ze heeft namelijk van tevoren geen idee voor welk personage ze auditie komt doen! Fé legt uit: “Ik loop de opnamestudio binnen en krijg dan pas te zien welke scènes ik ga doen. Dan probeer ik verschillende manieren van spelen en maak ik met de regisseur en technicus een aantal opnames. Uiteindelijk bepaalt de klant wie de rol krijgt.”
Ook tijdens haar normale werkdagen weet Fé pas in de studio welke scènes ze die dag gaat inspreken. Dit heeft te maken met strenge geheimhouding en copyright. Ze mag het materiaal daardoor niet mee naar huis nemen. What happens at work, stays at work.
Van fan naar stem van déze personages
Een aantal van haar personages zijn extra speciaal voor Fé: haar rollen als Stella van Winx Club, Sam in Totally Spies en Liko in Pokémon. Vroeger keek Fé namelijk ontzettend veel naar deze series. “Dit zijn echt full circle-momenten. Het voelt als een enorme eer en verantwoordelijkheid om deze stemmen te mogen inspreken”, zegt ze dankbaar.
Tijd om op te nemen
Als Fé in de geluidsdichte studio staat, gebeurt er van alles om haar heen. Ze draagt een koptelefoon waarin ze zichzelf, de originele Engelse stemmen van de karakters én haar Nederlandse tegenspelers hoort. Ondertussen kijkt ze naar twee schermen: op de bovenste het beeld en op de onderste het script.
Als de opname begint te rollen, begint Fé met een zorgvuldig gekozen stemgeluid te praten. Ze legt uit: “Het is echt acteren in hart en nieren. Als je de tekst alleen voorleest, gelooft niemand het.” Bij actieve scènes beweegt ze met het karakter mee. “Soms zit ik er zo heftig in en ben ik aan het zwaaien met mijn armen, waardoor ik per ongeluk de plopkap van de microfoon raak”, lacht ze. Ondertussen let Fé niet alleen op haar emotie en stemgeluid, maar ook op de timing en mondbewegingen van het originele karakter. Dit moet namelijk zo goed mogelijk overeenkomen met haar ingesproken tekst. Dit komt bij live-action zelfs nog nauwer dan bij animatie!
Fé als brabbelende baby
Fé is nu tien jaar stemactrice en heeft veel ervaring opgebouwd met allerlei rollen. Maar wat als je een personage moet inspreken dat niet kan praten? Die opdracht kreeg Fé toen ze de rol van een brabbelende baby in de kinderserie Charlie in de Stickerstad moest spelen. Ze vertelt: “Ik dacht dat het een heel klein rolletje was, maar uiteindelijk bleek de baby een vast personage te zijn.” Uiteindelijk was Fé uren babygeluiden aan het maken in de studio. “In het script stond ook alleen dat de baby ‘brabbelt’, maar tegelijkertijd wél moet reageren op wat er in de scène gebeurt. Ik dacht: oh my god“, lacht ze.
Kritisch terugluisteren
Veel mensen vinden het vreselijk om hun eigen stem te horen op opnames. Fé vond dat aan het begin ook moeilijk. Ze zegt: “Ik was heel kritisch op mezelf, ik hoorde van alles wat ik misschien beter had kunnen doen. Ondertussen ben ik eraan gewend en kijk ik juist bewust mijn werk terug.” Fé doet dit omdat ze nieuwsgierig is, maar ook om research te doen naar haar karakter zodat ze deze beter kan begrijpen. “Het is belangrijk om bewust te blijven spelen en goed te kijken naar wat je karakter precies doet.”
Niet beroemd, maar tóch een grote impact
Ondanks haar grote rollen wordt de stem van Fé nooit herkend, behalve door vrienden en familie. “Soms krijg ik een bericht van vrienden, omdat ze mijn stem ergens herkennen”, zegt ze. Ze vindt het niet gek dat haar stem niet op straat wordt herkend. “Ik spreek tijdens mijn werk ABN én vervorm vaak mijn stemgeluid, terwijl ik thuis gewoon Brabants praat. Ik vind die anonieme kant ook wel leuk, dan kan ik gewoon rustig boodschappen gaan doen”, lacht Fé.
Maar als mensen eenmaal weten dat Fé degene achter die iconische personages is, wordt ze bewust gemaakt van de impact van haar werk. Bij een bijeenkomst kwamen meiden naar haar toe. ‘Jij was echt mijn jeugd vroeger’, zeiden ze, toen ze het hadden over Fé’s rol als stemactrice van Maya uit Glitter Force Doki Doki. “Dat vind ik zo mooi aan dit werk,” vertelt Fé blij. “Ik mag een wereld creëren waar kinderen echt van kunnen genieten. En ondertussen mag ik in de huid van een karakter kruipen dat dingen beleeft die ik normaal nooit zou beleven.”
Een advies
Welke vraag zouden we onszelf volgens jou vaker moeten stellen? Deze vraag is de afsluiter van het interview met stemactrice Fé en ze heeft meteen een antwoord: “Ben je echt gelukkig?” Ze vertelt: “Ik vind het heel belangrijk dat we ons eigen geluk steeds opnieuw onder de loep houden.” Fé legt uit hoe we snel worden afgeleid door de dagelijkse drukte en in een patroon kunnen blijven lopen. “Ik vind het heel fijn dat ik gelukkig word van mijn werk. Maar daarbij is het wel belangrijk om af en toe even op de rem te trappen, en ook te kijken naar de kleine dingen waar ik gelukkig van word. Soms leer je zoveel als je weer even dichter tot jezelf komt!”
Lees ook: Sasha is prinses: “Mijn rapunzel-vlecht viel opeens op de grond”
