De oudste dochter is vaak een vanzelfsprekende rol. Ze moeten verantwoordelijk, zorgzaam en betrouwbaar zijn. Maar, dat legt vaak een onzichtbare druk op die je al op jonge leeftijd voelt. Therapeuten zien steeds vaker dat dat invloed heeft op hoe iemand zich ontwikkelt en zich later voelt in relaties, werk en het leven. Wij vertellen je er meer over.
Oudste dochters dragen vaak de last van verantwoordelijkheid
Het is natuurlijk niet voor iedereen hetzelfde, maar veel dochters herkennen zich in bepaalde patronen. Juist die patronen kunnen op de lange termijn hun geluk en balans in de weg zitten. Volgens therapeuten is dat gevoel van oververantwoordelijkheid één van de grootste valkuilen voor oudste dochters.
Al vroeg krijgen zij, vaak onbewust, de rol van degene die het voortouw neemt én waar je altijd op kunt rekenen. Ze helpen jongere broertjes en zusjes, denken mee met de ouders en zijn vaak ook bezig met de sfeer in huis.
Gedrag wordt aangemoedigd
Veel oudste dochters nemen die verantwoordelijkheid mee wanneer ze ouder worden. Ze voelen zich verantwoordelijk voor het welzijn van anderen op werk én in relaties. Ze hebben daarnaast ook nog eens moeite met het loslaten van taken. Wat het extra ingewikkeld maakt, is dat het vaak wordt beloond.
Ze krijgen namelijk complimenten voor hun betrouwbaarheid en zorgzaamheid, waardoor het gedrag aangemoedigd wordt. Helaas gaat het vaak gepaard met vermoeidheid. Het geeft je het gevoel dat je altijd ‘aan’ moet staan en nooit echt kunt ontspannen.
Perfectionisme en de angst om te falen
Niet alleen zien therapeuten verantwoordelijkheid vaak terug bij oudste dochters. Ook perfectionisme is een veelvoorkomend probleem. Ze zijn gewend om het ‘goed’ te doen en geen extra zorgen te veroorzaken, waardoor ze erg kritisch zijn op zichzelf. Fouten maken voelt niet als iets waar ruimte voor is. In plaats daarvan voelt het meteen als falen.
Uiteindelijk leidt dit tot een constante druk om te presteren. Niet alleen voor anderen, maar ook voor zichzelf. Zelfs kleine misstappen kunnen aanvoelen als iets heel groots en verkeerds. Het botst nou eenmaal met het beeld wat ze van zichzelf hebben. Het gevolg hiervan is veel onzekerheid, stress en soms zelfs gevoelens van burn-out of angst.
Daarnaast zijn oudste dochters vaak ook minder gewend om aan de bel trekken als ze hulp nodig hebben. Ze zijn juist gewend dat ze het zelf moeten oplossen en niet dat er een mogelijkheid is om anderen om steun of hulp te vragen. Dat geeft uiteindelijk het gevoel van eenzaamheid – zelfs als er veel mensen zijn die graag zouden willen helpen.
Hoe kun je die rol loslaten?
Lees jij dit allemaal en herken je jezelf hier wel in? Dan is de kans groot dat je graag deze rol zou willen loslaten. Het beperkt je namelijk best wel in je ontwikkeling én het kan je in de weg zitten als je graag nieuwe stappen zet in het leven. De eerste stap is bewustwording. Als jij nu al herkenning hebt, ben je dus op de goede weg. Het is goed om te begrijpen waar je gedrag vandaan komt, want zo geeft het je de kans om andere keuzes te maken.
Dat betekent overigens niet dat je je zorgzame kant moet verliezen of dat je niet meer betrouwbaar mag zijn. Maar je mag wél grenzen leren stellen, zodat je jezelf niet uitput. Een beetje verantwoordelijkheid is goed, maar het moet eerlijk verdeeld worden. Kleine veranderingen vaak al een groot verschil maken. Leer dus nee zeggen, vraag hulp als je dat nodig hebt en sta jezelf toe dat je niet perfect bent. Als dit je gaat lukken, ga je vanzelf merken dat je je beter gaat voelen en dat er ruimte komt voor groei.
Lees ook: Oudste, middelste of jongste? Zó beïnvloedt jouw plek in het gezin je liefdesleven
Bron: Huffpost
Bekijk ook
