Veel mannen haten vrouwen: en dít is waar dat vandaan komt
De meeste mannen haten vrouwen? Ja, maar dat doen zij niet altijd bewust, maar omdat ze al vroeg leren om alles wat 'vrouwelijk' is te onderdrukken. Dat heeft gevolgen voor hoe ze naar vrouwen kijken, liefhebben en behandelen. Dat raakt ook jouw relaties, of je dat nu wil of niet.
Wat jongens al jong wordt afgeleerd
Vanaf jonge leeftijd leren mannen om vrouwen te haten, want mannelijkheid is goed en alles wat als ‘vrouwelijk’ wordt gezien, moet je vermijden. Huilen, behoefte hebben aan troost, zeggen dat iets je raakt, verlangen naar verbinding: het wordt allemaal weggezet als zwak. Daarvoor in de plaats moet dominantie komen. Terwijl die ‘vrouwelijke’ eigenschappen eigenlijk gewoon menselijke capaciteiten zijn. Hierdoor wordt gevoel iets waarvoor je je moet schamen als man.
Psychologisch onderzoek laat zien dat jongens rond hun negende al stoppen met het delen van gevoelens. Ze leren dat erbij horen betekent dat ze een deel van zichzelf moeten verbergen. Alle ‘vrouwelijke’ onderdelen aan zichzelf zullen ze gaan verafschuwen, en dit laten ze doorschijnen op anderen. Oftewel: mannen gaan vrouwen haten.
Emotionele isolatie wordt ‘normaal’
Wanneer jongens ouder worden, verandert dat gebrek aan emotionele expressie in iets structureels. We noemen het dan karakter, natuur of ‘zo zijn mannen nu eenmaal’. Maar dat klopt niet: het is aangeleerd gedrag. De emotionele spier wordt niet getraind, en wat je niet gebruikt, raak je kwijt. Als volwassen mannen hun gevoelens niet alleen verbergen, maar er ook geen toegang meer toe hebben, ontstaat er iets gevaarlijks: emotionele blindheid. Dit uit zich in een vorm die lijkt op dat mannen vrouwen haten.
Waarom vrouwen dit als eerste voelen
In relaties botst dit keihard. Vrouwen voelen vaak dat er iets niet klopt, zonder het direct te kunnen benoemen. Er zit afstand, maar er is geen duidelijke reden. Hij voelt het zelf niet eens. Je kunt namelijk geen respect hebben voor iets in een ander, als je hebt geleerd datzelfde in jezelf te onderdrukken.
Wanneer een man een emotioneel bewuste vrouw ontmoet, spiegelt zij precies datgene wat hij ooit moest afleren: het praten over emoties en echt voelen. Dat is voor een man een onveilig gevoel. Het is te confronterend. Mannen gaan het uit de weg door de relatie te verbreken, uit te barsten in woede en krijgen zo nog meer ‘haat’ naar vrouwen.
Afkeer van het ‘vrouwelijke’
De afkeer is niet altijd zichtbaar als haat, maar in kleine gedragingen. Denk aan neerbuigende grappen, irritatie bij emoties, het belachelijk maken van ‘soft gedrag’, of mannen die andere mannen afstraffen omdat ze ‘te vrouwelijk’ zijn. Empathie wordt ingeruild voor oordeel, alsof voelen ineens een zwakte is in plaats van kracht. Het gebeurt niet bewust; het is aangeleerde minachting voor alles wat ooit in henzelf zat.
Hoe kunnen we de haat naar vrouwen doorbreken?
Als we dit willen veranderen, moeten we terug naar de basis. Jongens moeten leren dat hun volledige menselijkheid er mag zijn. Dat kwetsbaarheid geen bedreiging is voor hun mannelijkheid. Onderzoek binnen de ontwikkelingspsychologie laat zien dat emotionele expressie bij jongens direct samenhangt met latere relationele vaardigheden.
Het begint bij ruimte geven, zonder dat iemand zich kleiner hoeft te maken om erbij te horen. Daar spelen vrouwen ook een rol in. Veel vrouwen dragen zelfschaamte rondom hun ‘vrouwelijke’ eigenschappen. Zolang dat blijft bestaan, blijft het systeem zichzelf voeden.
Haten mannen echt vrouwen?
Al met al gaat dit niet over mannen tegen vrouwen. Dit gaat over een cultuur die een deel van menselijkheid afwijst. En als je dat blijft doen, raakt iedereen iets kwijt. We hebben een wereld nodig waarin alles evenveel waarde heeft. Dus laten we erkennen dat het probleem dieper zit dan constant te roepen: mannen haten vrouwen.
Lees ook: Inside The Manosphere: hoe vrouwenhaat verkocht wordt als mannelijkheid
Bron: Instagram post: @angelikaalana
Bekijk ook
