Furkan in tranen bij De Bachelorette: waarom knappen vrouwen af op huilende mannen?
Vrouwen pretenderen massaal op datingapps dat ze een emotioneel beschikbare man willen. Maar zodra hij huilt, lijkt iedereen ineens ongemakkelijk te schuifelen op z鈥檔 stoel. Het moment van Furkan in De Bachelorette liet pijnlijk zien hoe snel kwetsbaarheid bij mannen wordt bewonderd, of juist keihard wordt afgekraakt. Terwijl hij huilde, omdat hij eindelijk trots was op zichzelf, reageerden kijkers vooral met plaatsvervangende schaamte. Hoe kan iets wat vrouwen zogenaamd aantrekkelijk vinden, hen tegelijk zo af laten knappen?
Afknapper voor vrouwen
Vrouwen vinden massaal dat mannen meer over gevoelens praten. Dat ze opener moeten zijn, kwetsbaarder, emotioneel intelligenter en beter in communicatie. Maar zodra een man daadwerkelijk begint te huilen op televisie, verandert de sfeer. Het gebeurde onlangs bij Furkan in De Bachelorette. Tijdens zijn exit brak hij zichtbaar. Niet omdat hij geen roos kreeg van Beate, maar omdat hij zei dat hij eindelijk iets voor zichzelf had gedaan en trots was dat hij zich had opengesteld voor liefde. Een kwetsbaar moment, waarop kijkers reageerden met weinig empathie, maar vooral met plaatsvervangende schaamte en comments als ‘cringe’. De hypocrisie van veel vrouwen wordt hier blootgelegd: mannen mogen huilen, maar niet voor de buitenwereld, want dat is onaantrekkelijk. Maar hoe is dit ontstaan?
@donaisavh sorry maar ik trek huilende mannen gewoon niet #bachelorette #furkan ♬ original sound – Doña Isa
De moderne man moet voelen, maar wel aantrekkelijk blijven
De afgelopen jaren veranderde het beeld van mannelijkheid enorm. De emotioneel gesloten man die nooit praat, wordt steeds minder aantrekkelijk gevonden. Onderzoek laat zien dat emotionele beschikbaarheid en kwetsbaarheid juist bijdragen aan relationele tevredenheid en emotionele intimiteit.
Het is dus terecht dat vrouwen een man willen die communiceert, gevoelens benoemt en zichzelf begrijpt. Alleen ontstaat er een gek spanningsveld zodra die emoties zichtbaar worden op een manier die niet meer ‘mannelijk hot’ voelt. Want een man die rustig vertelt dat hij therapie volgt? Dat is interessant. Een man die zegt dat hij moeite heeft met bindingsangst? Ja, die moet je hebben, want hij heeft diepgang. Een man die echt huilt van onzekerheid (of afwijzing) op nationale televisie? Nee dank u, laat maar zitten. Dat is te ongemakkelijk.
Het probleem is niet dat mannen huilen, maar hoe ze huilen
Bij Furkan zag je dat perfect gebeuren. Hij kwam het programma binnen als een wat zachte, galante man die open sprak over zijn onzekerheden en gebrek aan ervaring in de liefde. Hij vertelde zelfs dat hij zich lange tijd niet waardig voelde voor liefde. Toen hij uiteindelijk emotioneel brak, reageerden veel mensen alsof hij ‘te veel’ voelde. Terwijl zijn tranen eigenlijk niet eens over Beate gingen: ze gingen over zijn eigenwaarde en over trots zijn op jezelf.
Maar dat raakt aan iets waar veel mensen ongemakkelijk van worden: echte mannelijke kwetsbaarheid zonder stoer jasje aan. Want zodra een man zichtbaar emotioneel afhankelijk, gekwetst of onzeker lijkt, verschuift hij in de ogen van veel vrouwen van aantrekkelijk naar zorgwekkend.
Dat laat sociale psychologie al jaren zien. Traditionele ideeën over mannelijkheid zijn nog steeds sterk in leven, zelfs bij mensen die zichzelf progressief noemen. Mannen worden nog vaak onbewust beoordeeld op stabiliteit en emotionele beheersing. Dus hoewel vrouwen zeggen dat ze emotionele mannen willen, bedoelen ze vaak: een man die emoties begrijpt zonder erdoor overspoeld te worden.
Huilende mannen worden sneller ongemakkelijk gevonden dan huilende vrouwen
Het verschil zie je overal terug in reality-tv. Een vrouw die huilt na afwijzing is herkenbaar en menselijk. Een man die hetzelfde doet? Dan verschijnen woorden als ‘te veel’ of ‘instabiel’ opvallend snel.
Kijk maar naar reacties rondom mannen in datingprogramma’s als B&B Vol Liefde, Love Island of De Bachelorette. Zodra een man vaak emotioneel wordt, noemen kijkers hem dramatisch of in extreme gevallen manipulatief. Als vrouwen emoties tonen, wordt dat in dezelfde programma’s meer omarmd doordat ze ‘hun gevoel tonen’. Dat neemt niet weg dat er ook gevallen zijn op reality-tv waar emotionele vrouwen door het slijk worden gehaald en als een jankebal neergezet worden. Maar dat is vaak in een ander kaliber realityprogramma’s als De Bondgenoten en Ex on The Beach.
Vrouwen kunnen hier in eerste instantie niks aan doen. We zijn allemaal opgegroeid met hetzelfde beeld van mannelijkheid. De man hoort stevig te zijn, rustig en moet veiligheid bieden. Daar hoort emotioneel zijn niet bij. Maar vrouwen zullen helaas wel degene moeten zijn die dit stereotype voor mannen gaan doorbreken, zoals altijd. Want als we het aan de mannen overlaten, zal er nooit iets veranderen Kijk naar vrouwenrechten: als vrouwen niks hadden gedaan, hadden die mannen ons echt geen rechten gegeven. Dan leefden we nu nog achter het fornuis.
Waarom vrouwen afknappen op huilende mannen
Aantrekkingskracht naast waarden om instinctieve associaties. Verschillende studies tonen aan dat veel mensen emotionele stabiliteit koppelen aan veiligheid en aantrekkelijkheid in relaties. Huilen wordt cultureel nog vaak gekoppeld aan verlies van controle. Dus zelfs vrouwen die rationeel vinden dat mannen emoties moeten tonen, kunnen emotioneel toch afhaken wanneer een man zichtbaar breekt. Huilen wordt niet fout gevonden, maar aantrekkingskracht werkt helaas niet politiek correct.
Dat betekent overigens niet dat mannen dan maar alles moeten opkroppen. Dat heeft juist enorme gevolgen voor de mentale gezondheid. Mannen die emoties langdurig onderdrukken, hebben een grotere kans op depressie, agressie en sociaal isolement. Alleen moeten we stoppen met doen alsof de maatschappij mannen volledig beloont voor kwetsbaarheid. Want dat gebeurt gewoon niet altijd.
Willen we wel echte kwetsbaarheid?
Misschien willen veel mensen geen rauwe emoties zien, maar gecontroleerde kwetsbaarheid. Het soort kwetsbaarheid dat goed klinkt in een podcastclip of in een poëtische tekst op Instagram. Dan is het gevoelig genoeg om aantrekkelijk te zijn, maar niet zo echt dat het ongemakkelijk wordt.
Daarom riep het moment van Furkan ook zoveel reacties op. Hij huilde niet cool of mysterieus. Het was niet een cinematografisch moment met regen op de achtergrond en een sigaret in de hand. Hij huilde zichtbaar van onzekerheid en opluchting tegelijk. Oftewel: te echt.
Kortom, vrouwen willen nog altijd emotioneel beschikbare mannen, en dat is hun goed recht. Alleen laat de realiteit ook zien dat mannen die huilen onaantrekkelijk gevonden worden en dat dit onbewust diep in onze cultuur geworteld zit. Waardoor het mannen telkens dezelfde boodschap geeft: praat over je gevoelens, zolang het ons niet ongemakkelijk maakt. En daar moeten we mee stoppen.
Lees ook: Mannen zwakker dan vrouwen? Dít is waarom liefdesverdriet bij mannen langer duurt
Bekijk ook
