Senait gaat solo: ‘Dit is de kant waar niemand het over heeft’
Deze week in 'Senait gaat Solo' ontdekte redacteur Senait ineens de minder leuke kant van het solo-leven, toen bijna haar vrienden hun koffers hadden gepakt en zij in Nederland achterbleef. Hoe ga je hier nu het beste mee om?
Alleen zijn is soms gewoon… een beetje stom
In je eentje op pad gaan geeft je een bepaalde vorm van vrijheid. Jij bepaalt waar je naartoe gaat, hoe laat je vertrekt en (misschien wel het allerbelangrijkste) wanneer je weer naar huis gaat. Heerlijk. En hoe vaker je het doet, hoe makkelijker het wordt. Bij mij begon het met een boekje lezen in het park, daarna werd het een drankje op het terras en inmiddels durf ik zelfs in mijn eentje een dagje naar de spa te gaan (hoe ik dat heb overleefd, lees je hier!). Maar deze week ontdekte ik ook de andere kant van solo door het leven gaan. Want alleen iets doen is iets heel anders dan je alleen voelen. En laat dat laatste nou nèt een gevoel zijn waar ik deze week behoorlijk mee te maken kreeg.
Iedereen is weg. Echt iedereen.
Ik weet niet of het jullie is opgevallen, maar een groot deel van de mensen die deze zomer nog niet op vakantie was geweest, heeft deze maand alsnog de koffers gepakt. Nog even die laatste zonnestralen meepakken in het buitenland. Love that for you. Alleen iets minder love that for me... Want als je, net als ik, een heleboel vrienden hebt die in deze periode op vakantie gaan, merk je ineens hoe stil het wordt. Eerst is het nog: ”Ah, zij is een weekje weg.” Dan ineens: ”Oh, zij ook.” En voor je het weet kijk je op je Instagram en lijkt het alsof iedereen tegelijkertijd heeft besloten om het land te verlaten. En dan ben je dus niet alleen, omdat je ervoor hebt gekozen om iets in je eentje te doen. Nee, je bent écht alleen. Ouch.
Alleen zijn voelt ineens heel anders
Normaal gesproken voelt alleen iets doen voor mij als een keuze. Ik kan met iemand afspreken, maar ik kan ook in m’n eentje naar het park of lekker op een terras zitten met een boek. Prima. Sterker nog: soms vind ik het heerlijk. Maar deze week had ik simpelweg geen andere keuze. En dat maakt een wereld van verschil. Het lekkere weer hielp daar trouwens ook niet bepaald bij. Juist als de zon schijnt, wil je eropuit. Maar wat als iedereen die je normaal gesproken zou appen op het strand van Spanje ligt?
Natuurlijk kun je dan alsnog alleen gaan. En dat deed ik ook. Maar waar in je eentje in het park liggen de eerste keer nog voelt als een heerlijke selfcare-dag, wordt het de derde keer toch een stuk minder gezellig. Ik miste iemand om mee te kletsen, iemand die naast me zit en iets vertelt, met wie je kunt lachen om iets compleet onbenulligs. Zelfs gewoon iemands aanwezigheid kan op zo’n moment genoeg zijn.
Samen is toch wel (bijna) altijd leuker dan alleen
Misschien is dat wel iets wat ik mezelf soms vergeet toe te geven. Ik vind het leuk om dingen alleen te doen en ik vind het belangrijk om onafhankelijk te zijn. Maar dat betekent niet dat ik áltijd alleen wil zijn. Ik denk dat ik mezelf deze week een beetje wilde overtuigen dat ik het allemaal prima vond. Gewoon doorgaan met mijn eigen leven, alleen op pad gaan en vooral niet te veel nadenken over het feit dat mijn vrienden allemaal ergens onder een parasol lagen. Maar soms werkt dat gewoon niet.
Dus: wat doe je als je je eenzaam voelt?
Om te beginnen: zeg het gewoon. Tegen de mensen die er wél zijn. Zo nam mijn moeder me bijvoorbeeld een dagje mee op pad. Niet omdat ik een groot probleem had dat opgelost moest worden, maar simpelweg omdat ik even behoefte had aan gezelschap. Ook stelde een collega voor dat ik een keer met haar en haar vriendinnen mee zou gaan. Zulke kleine dingen kunnen oprecht heel veel verschil maken!
En je hoeft echt niet te wachten tot iemand zelf bedenkt dat je behoefte hebt aan gezelschap. Stuur je vriendin gewoon een berichtje. Vraag of ze misschien tien minuten kan bellen of FaceTimen vanaf haar vakantieadres. Tien minuten klinkt misschien als helemaal niets, maar soms kan zo’n kort gesprek je hele dag veranderen.
En soms mag je je er gewoon even rot over voelen
Misschien wel de belangrijkste les die ik deze week heb geleerd: het is oké om je soms een beetje alleen te voelen. Je hoeft niet van ieder alleen moment een spirituele selfcare-ervaring te maken. Soms is alleen zijn gewoon even stom. Punt. Zet je favoriete comfy film aan, kruip onder een dekentje, maak iets lekkers en schrijf desnoods even van je af wat er in je hoofd zit. Journalen, huilen, een beetje doelloos op TikTok scrollen: soms heb je gewoon zo’n avond nodig. En morgen? Dan probeer je het gewoon weer opnieuw! Zodra iedereen weer terug is in ons kikkerlandje en de vakantiekoffers weer zijn uitgepakt, zit de agenda waarschijnlijk sneller vol dan je lief is.
Lees ook: Go for it: ‘Deze 5 solo-dates zijn véél minder spannend dan je denkt’