Vivian dacht dat ze haar leven goed op de rit had. Ze had een leuke relatie met de broer van haar beste vriendin en woonde zelfs samen met hem. Toch kreeg ze een enorme klap toen ze op een dag terugkwam van een gezellige vakantie met haar moeder: al zijn spullen waren ineens uit hun huis verdwenen...
Alles liep op rolletjes
Twee jaar lang dacht ik dat ik het allemaal voor elkaar had. Frits en ik waren gelukkig, woonden samen en ons leven kabbelde heerlijk voort. Het was in het begin heel even wennen geweest, vooral voor mijn beste vriendin. Frits is namelijk haar broer. Toen wij twee jaar geleden een setje werden, keek ze toch even bedenkelijk. Haar vriendin en haar broer: dat was een gevaarlijke combinatie als het mis zou gaan. Maar al snel zag ze hoe goed we bij elkaar pasten, verdween de koudwatervrees en werden we met z’n drietjes alleen maar hechter. Alles liep op rolletjes. Dacht ik.
Een onschuldige vakantie
Tot die ene minivakantie naar Frankrijk met mijn moeder. We gingen een paar nachtjes tussen de wijngaarden genieten van de zon en wat qualitytime. Frits kon niet mee vanwege zijn werk, maar we hielden dagelijks contact. De avond voor ik terug zou vliegen naar Nederland, zaten we nog ruim een uur te bellen. Hij vertelde me hoe stil het huis was zonder mij, dat hij me zo ontzettend miste en dat hij niet kon wachten tot ik weer thuis was. Ik hing op met een warm gevoel in mijn buik en een glimlach op mijn gezicht. Ik kon niet wachten om weer in zijn armen te kruipen.
Kille thuiskomst
De klap was dan ook gigantisch toen ik de volgende middag de voordeur opendeed. Het voelde alsof ik een verkeerd huis binnenstapte. De gang was leeg. Mijn ogen vielen meteen op de plek waar normaal zijn jas hing en zijn schoenen stonden: niets. Met een brok in mijn keel en een snelvallend hart rende ik naar boven. De kledingkast in onze slaapkamer stond wijd open. De helft van de plankjes was compleet leeggeveegd. Zijn spullen, zijn boeken, zijn planten, zelfs zijn favoriete koffiemok uit de keuken: alles was weg. Alle spullen van mijn vriend waren weg na mijn vakantie…
Het belletje
Terwijl ik verdwaasd in de lege kamer stond, trillend op mijn benen, ontving ik een appje van mijn beste vriendin. Of ik even wilde bellen. Toen ik haar met een haperende adem opbelde, viel het tweede kwartje. Ze klonk niet bezorgd of geschrokken. Ze klonk verdedigend. Het bleek dat Frits het al weken niet meer zag zitten, maar niet de moed had gehad om het eerlijk in mijn gezicht te zeggen. En in plaats van dat mijn beste vriendin hem een spreekwoordelijke schop onder zijn kont gaf om het netjes uit te praten, had ze hem geholpen. Terwijl ik met mijn moeder in Frankrijk aan de wijn zat en dacht dat mijn vriend me miste, waren zij samen bezig geweest om zijn hele inboedel uit ons huis te verhuizen. Mijn beste vriendin had ervoor gezorgd dat alle spullen van mijn vriend weg waren na mijn vakantie. Ze had dozen voor hem getild en hem geholpen de auto in te laden. Ze had me dagenlang voorgelogen.
Even afhandelen
Kort daarna stond Frits op de stoep om ‘het af te handelen’. Geen traan, geen echte emotie. Na twee jaar relatie en een samen opgebouwd leven, kreeg ik niet meer dan een waardeloze zinsnede naar mijn hoofd geslingerd: “Ik ben er gewoon niet klaar voor.” Na twee jaar samenwonen, na gisteravond nog zeggen dat je me mist. De pijn van een gebroken hart is erg, maar de dubbele misleiding snijdt pas echt diep. De man van wie ik hield, bleek een lafaard die de benen nam zodra ik de grens over was, en de vriendin die ik door dik en dun vertrouwde, hield zijn jasje vast terwijl hij wegliep. Het duurt vast even voordat ik mijn vertrouwen in mensen weer terug heb, maar één ding weet ik wel: deze twee ben ik liever kwijt dan rijk.
*De namen in dit artikel zijn gefingeerd om de privacy van betrokkenen te waarborgen.
Lees ook: Amber (25): ‘We konden ons niet meer inhouden tussen de pallets in het laadruim van een Boeing 747’
Bekijk ook
