's Avonds even de troep opruimen van je kind of tussendoor toch even snel zelf de veters strikken van je kind: het klinkt zo aantrekkelijk, vooral als je haast hebt. Maar eigenlijk is het volgens Supernanny Jo Frost helemaal niet zo goed voor de opvoeding. We maken onbedoeld onze kinderen minder zelfstandig. Hoe dat werkt? Wij leggen het je uit!
Waarom ouders volgens de opvoedexperts terug moeten naar de basis
Voordat we beginnen, moeten we je vragen even eerlijk te zijn naar jezelf. Hoe vaak trek jij je kind nét iets sneller zijn jas aan, omdat het anders te lang duurt? Of ruim je zelf de speelgoedchaos op, omdat het simpelweg sneller gaat? Volgens opvoedexpert Jo Frost – beter bekend als de Supernanny – zijn dat precies de momenten waarop we onze kinderen onbedoeld tekortdoen.
We maken kinderen afhankelijker dan nodig
Frost werkt dagelijks met gezinnen en ziet volgens eigen zeggen een zorgwekkende trend. Niet omdat kinderen minder kunnen, maar wel omdat ze bepaalde vaardigheden niet meer leren. Kinderen zijn niet langer capabel genoeg, omdat ze niet worden geleerd hoe ze dingen zelf moeten doen.
Daarbij noemt ze ook voorbeelden die veel ouders waarschijnlijk zullen herkennen. Kinderen die op een leeftijd waarop ze prima kunnen lopen nog vaak in een buggy zitten of peuters die lang een speen gebruiken. Maar ook basisschoolkinderen die moeite hebben met tandenpoetsen, zelfstandig naar het toilet gaan, hun handen goed wassen of bestek gebruiken.
Natuurlijk hoeft het allemaal nog niet perfect, want kinderen mogen de ruimte krijgen om te leren. De verwachtingen hoeven dus ook helemaal niet hoog te liggen. Toch gaat het wel om basisvaardigheden die kinderen nodig hebben om langzaam een beetje zelfvertrouwen op te bouwen. Het is goed om kinderen al stappen te laten zetten, zodat ze leren dat ze zelf in staat zijn om dingen te doen.
Intentie is belangrijk
Het schiet er vaak bij in, omdat ouders druk zijn. Het leven met werk, school, sport en sociale afspraken dendert maar door. Het leven is inmiddels soms echt een logistieke puzzel. Daardoor voelt ‘even’ die jas van je kind aantrekken als de juiste keuze – en eigenlijk heel onschuldig. Sterker nog: het voelt zelfs efficiënter.
Toch vindt Frost dat die drukte helemaal niet de oorzaak is van het probleem. “Het gaat niet om tijd, maar om intentie”, stelt ze. Een kind zelf zijn veters laten strikken duurt langer, zelf een boterham laten smeren zorgt voor meer rommel en zelfstandig opruimen is lang niet zo efficiënt als het zelf doen. Die rommelige, trage momenten zijn alleen wel heel belangrijk. In die momenten leren kinderen vaardigheden die ze hun hele leven nodig hebben.
Leraren herkennen het probleem
Opvallend genoeg kreeg Frost online veel bijval van leraren. Onder haar video deelden verschillende onderwijsprofessionals vergelijkbare ervaringen. Zij merken dat kinderen steeds vaker op school komen zonder vaardigheden die nodig zijn. Dingen die vroeger heel vanzelfsprekend waren. Denk bijvoorbeeld aan zelfstandig naar het toilet kunnen of een jas aantrekken.
Een van de leerkrachten herkent het probleem en deelt haar ervaring. Daarnaast benadrukt ze hoe het volgens haar hoort te gaan. Leraren horen voort te bouwen op een basis, niet verantwoordelijk te zijn voor het aanleggen ervan. Dat is namelijk de taak van de ouders.
Grote zorg over onze kinderen
Ook ouders mengden zich in de discussie. Sommigen gaven eerlijk toe dat ze regelmatig voor de makkelijke weg kiezen. Niet uit luiheid, maar omdat het dagelijkse leven soms heel hectisch kan zijn. Toch deelden veel ouders ook een andere belangrijke constatering: kinderen kunnen vaak alweer meer dan we denken. Daar zit ook een kern van waarheid in.
Veel kinderen groeien wanneer ze verantwoordelijkheden krijgen. Zelf hun tas inpakken, even helpen met koken of eigen spullen opruimen. Het zijn kleine taken die zorgen voor praktische vaardigheden, maar ook voor trots en zelfvertrouwen. Het is een grote zorg dat we een generatie opvoeden waaraan steeds minder wordt gevraagd.
Begeleiden, herhalen en loslaten
Volgens Frost hoeft niemand ineens een perfecte ouder te worden. Haar advies is verrassend eenvoudig: ga terug naar de basis. Laat kinderen oefenen, leg dingen voor, herhaal ze en geef ondersteuning waar nodig. En zie de potentie van je kind ook! Bouw de hulp langzaam af als je ziet dat het beter gaat. Geef ze dat podium om te laten zien wat ze in zich hebben.
Opvoedexperts noemen dat ook wel ‘scaffolding’. Eerst veel begeleiding bieden en stap voor stap ruimte maken voor zelfstandigheid. Frost vat het zelf anders op. Zij zegt: we begeleiden, we herhalen en we verwachten. Het hoeft niet perfect, maar wees wel consequent. Dat is precies wat kinderen nodig hebben. Ze hoeven niet altijd de oplossing van ons, maar wel dat we ze laten ontdekken dat ze zelf veel meer kunnen dan ze denken.
Lees ook: Kinderen spiegelen alles: dit zien ze vaker dan je denkt
Bron: Huffpost
Bekijk ook
