Emma (22) over haar ADHD-diagnose: ‘Ik dacht dat er iets mis met me was’
Het is vandaag Wereld ADHD Bij Vrouwen Dag, een dag die in het teken staat van herkenning, begrip én vieren hoe uniek je brein werkt. Want waar we bij ADHD vaak nog steeds denken aan dat drukke jongetje uit de klas, uit ADHD zich bij vrouwen vaak heel anders. Veel jonge vrouwen ontdekken pas op latere leeftijd dat hun 'chaos', overprikkeling of vergeetachtigheid helemaal geen karaktereigenschap is, maar een ADHD-brein dat gewoon anders werkt.
Wereld ADHD Bij Vrouwen Dag
Het is vandaag Wereld ADHD Bij Vrouwen Dag, en dat is een belangrijke dag voor vrouwen met deze diagnose. Die diagnose verschilt namelijk enorm van diezelfde diagnose bij mannen. Bij mannen valt ADHD vaak sneller op door fysieke hyperactiviteit of opvallend gedrag, terwijl het bij vrouwen en jonge meiden jarenlang onopgemerkt kan blijven. Zij zijn vaker de praters, de dromers, of lopen ongemerkt op hun tenen om hun chaos te verbergen voor de buitenwereld.
De 22-jarige Emma ervaart dit ook zo. Pas toen ze 21 was en een lifecoach haar erop wees, begon het kwartje te vallen. “Als kind was ik niet op stoelen aan het springen of snel boos; ik praatte gewoon heel veel en was snel afgeleid,” vertelt Emma. “Het werd mij pas duidelijk toen ik 21 was. Dat vind ik best wel heftig. Je vraagt je toch af waarom niemand dat eerder heeft opgemerkt.”
Het laat precies de maatschappelijke gender gap zien: doordat veel wetenschappelijk onderzoek vroeger op mannen gericht was, zijn de signalen bij vrouwen te lang over het hoofd gezien. Dit merkte Emma ook, maar heel veel vrouwen met haar.
Waarom een bevestiging alles kan veranderen
Het moment dat de puzzelstukjes op hun plek vallen, brengt vaak een enorme opluchting met zich mee. Het haalt de vervelende gevoelens weg. “Toen alles duidelijk werd, viel er zo veel op z’n plek,” legt Emma uit. “Ik ben bijvoorbeeld heel vergeetachtig.” Vroeger dacht ik oprecht dat er iets mis met me was of dat ik Alzheimer aan het krijgen was. Mijn ouders werden ook vaak boos als ik spullen liet slingeren, omdat ik tijdens het opruimen weer door iets anders afgeleid raakte. Nu we weten dat het door ADHD komt, houden ze er rekening mee en sturen ze me herinneringen of lijstjes. En dat geeft mij zo veel meer rust.”
Een diagnose kan je de ruimte geven om hulp te vragen of tools te gebruiken. Wekkers zetten, lijstjes maken of accepteren dat je brein soms even overloopt. “Als je niet doorhebt dat je ADHD hebt, wil je die hulpmiddelen vaak niet gebruiken, omdat je vindt dat je het ‘gewoon moet kunnen’,” zegt Emma. “Nu denk ik: het zit nou eenmaal zo in mijn hoofd, ik ga het mezelf niet te moeilijk maken.”
Omarm je unieke brein!
Als we kijken naar de positieve kanten van ADHD, is er genoeg om trots op te zijn. En hoewel de weg naar herkenning en rust soms lastig kan zijn, brengt een ADHD-brein ook een unieke reeks kwaliteiten met zich mee. Waar de buitenwereld soms alleen de chaos ziet, ervaren veel vrouwen juist ook een enorme stroom aan creativiteit, enthousiasme en het vermogen om supersnel te kunnen schakelen.
Emma kijkt inmiddels met een positieve blik naar haar ADHD. “Geniet ervan, het is echt leuker dan je denkt als je het positief bekijkt,” vertelt ze. “Wij zijn neurodivers; ons brein werkt gewoon anders dan dat van de meeste mensen, en dat is eigenlijk heel vet. Ik kan bijvoorbeeld heerlijk multitasken of twee dingen tegelijk doen, terwijl anderen dat niet kunnen.”
Het omarmen van die eigenheid kan voor veel jonge vrouwen de sleutel zijn. In plaats van te vechten tegen hoe het brein werkt, draait het om het benutten van die kwaliteiten. Zoals Emma het mooi samenvat: “Je moet het jezelf gewoon niet te moeilijk maken en de positieve kanten ervan inzien.”
Wij hopen dat alle vrouwen met ADHD, diagnose of niet, zich op Wereld ADHD Bij Vrouwen Dag een beetje extra gehoord voelen!
Lees ook: Pauline Wingelaar krijgt op haar 40e diagnose ADHD: maar waarom pas zo laat?
Bekijk ook
