Ring om de vinger, maar toch twijfels: dit zijn de drie grootste red flags in verlovingen

Een en al relatiedrama

Eva (37) is cliënt van de Amerikaanse datingcoach Evan Marc Katz. Ze is midveertig, single moeder, hoogopgeleid, ambitieus en heeft drie serieuze lange relaties achter de rug. Aan de eerste man verspilde ze zes jaar door een kipperlichtrelatie. De volgende man idem dito, maar dan geen zes, maar zelfs tien jaar. En haar derde man? Precies hetzelfde verhaal: wéér een turbulente zes jaar van aantrekken en afstoten. Dat is twintig jaar investeren in mannen die keer op keer niet bleven staan. Maar nu komt Katz met de drie grootste red flags in verlovingen om in de gaten te houden om dit voortaan te voorkomen.

Hij is succesvol, charmant en geweldig in bed. En?

Toen Eva verder begon te kijken, kwam er nog een puzzelstukje bij. Haar moeder bleef vijftig jaar getrouwd met een structureel ontrouwe man, want family comes first. En daar is hij dan: de erfenis van loyaliteit boven eigenwaarde.

Veel vrouwen leren dat liefde betekent dat je volhoudt. Dat je niet opgeeft en dat je vecht voor je gezin of je relatie. Wat je alleen vergeet mee te rekenen, is dat je soms vecht voor iets dat jou langzaam helemaal leegtrekt.

Relaties zoals deze zijn gebaseerd op het idee dat je iemand moet vasthouden als de enige reddingsboei in een grote, woeste open zee. Alsof je zonder hem verdrinkt. Maar wat je niet beseft, is dat je samen met die reddingsboei alsnog keihard naar beneden zinkt.

Blijven hopen

Wat Eva bleef doen, was rationaliseren. Ze wist dat hij loog en dat hij vreemdging. Toch bleef ze hopen dat hij op een dag wakker zou worden en alsnog de toegewijde echtgenoot zou worden die zij zag in haar dromen vol potentie. Maar wanneer je je wereld bouwt op de beloftes van een leugenaar, is de waarheid bijna ondraaglijk. Dus ga je uitleggen waarom je blijft.

Hij is zo succesvol en een geweldige vader. Hij is fantastisch in bed en heeft een interessante carrière. Maar hij solliciteert niet naar de functie van CEO, hij solliciteert naar de functie van echtgenoot.

En als hij niet geschikt is voor die baan, maakt het weinig uit dat hij grappig is op feestjes of genereus doneert aan goede doelen. De kernvraag is simpel: is hij goed in de rol die jij nodig hebt?

Drie grootste red flags in verlovingen

Volgens Katz zijn er drie grootste red flags in verlovingen die bijna altijd wijzen op latere problemen aan te wijzen:

1. Te snel alles vastleggen

Binnen een jaar samenwonen, verloven of trouwen klinkt als een grote, romantische droom. Het voelt als passie, als when you know, you know. Maar om even heel recht door zee te zijn: na een jaar weet je het dus nog niet. Ook al denk je van wel. Natuurlijk bestaan er uitzonderingen en zijn er koppels die na drie maanden verloofd waren en zestig jaar samenbleven. Maar dat zijn grote succesverhalen, omdat ze zo zeldzaam zijn.

Wanneer je in recordtempo grote stappen zet, handel je vaak vanuit verliefdheid in plaats van wijsheid. Je kent iemands schaduwkanten nog niet en weet nog niet hoe hij omgaat met stress, conflicten of verantwoordelijkheid. En precies daar zit de test van een huwelijk. Haasten door de eerste maanden van jullie relatie is dus zéker een van de drie grootste red flags in verlovingen.

2. Eeuwig wachten op een ring

Aan de andere kant van het spectrum zit het eindeloze wachten op de ene grote vraag. Twee à drie jaar daten voordat je een grote stap zet, kan gezond zijn. Maar vijf tot tien jaar blijven hangen met een man die geen aanzoek doet (terwijl je duidelijk hebt aangegeven hier klaar voor te zijn), is meestal geen romantische slow burn. Het is uitstelgedrag.

Mannen die willen trouwen, stellen het niet een decennium uit. Echt niet. En als hij pas op één knie gaat na jaren van druk, ultimata en discussies, dan begint dat huwelijk al met een scheve fundering waar lastig op verder te bouwen valt. Je wil gekozen worden uit overtuiging, niet uit vermoeidheid. Gaat je partner met veel pijn en moeite dan toch eindelijk op zijn knieën? Dan kan je dat beter zien als een van de drie grootste red flags in verlovingen.

3. Aan-uit als standaardinstelling

Ruzies, een break-up, verzoening, en dan… nog een ruzie. Nog een break-up. Nog een dramatische reünie. Sommige vrouwen romantiseren dit als passie. Als ‘we kunnen niet met elkaar, maar ook niet zonder elkaar’. En hoewel dat superromantisch klinkt, is dat eigenlijk niks meer dan supertoxisch. Want als jullie allebei meerdere keren hebben geconcludeerd dat het beter is zonder de ander, waarom zou dat inzicht ineens verdwijnen na een bruiloft? Wat instabiel is tijdens het daten, wordt zelden magisch stabiel na het ja-woord…

Je hoeft niet zo hard te werken voor liefde

Wat iedereen die tegen deze struggles aanloopt vooral nodig heeft, is beseffen dat liefde geen fulltime projectmanagementfunctie hoort te zijn. Echte liefde voelt gemakkelijk en als thuiskomen, niet als een eeuwige strijd.

Dat betekent niet dat liefde niet om een beetje inspanning mag vragen. Maar het moet geen permanente uitputtingsslag zijn. Als jouw liefdesleven wordt gekenmerkt door blijven terwijl het pijn doet, dan is dat geen bewijs van loyaliteit. Dat is een ongezond patroon waar je beter aan kan werken dan in kan blijven hangen.

En daar is het nooit te laat voor! Iedereen verdient tenslotte een relatie waarin je niet hoeft te onderhandelen over respect. Je vriend is namelijk geen levensproject, maar een gelijkwaardige partner. En als hij dat niet kan zijn, dan is weggaan geen opgeven, maar gewoon een volwassen keuze die je maakt voor je eigen geluk en rust.

Lees ook: Mannen zwakker dan vrouwen? Dít is waarom liefdesverdriet bij mannen langer duurt