De grote vraag: kan een open relatie jullie relatie redden?
Open relaties worden steeds vaker verkocht als modern, volwassen en eerlijk. Alsof het de oplossing is voor sleur, jaloezie of een partner die langzaam afstand neemt. Maar een open relatie gaat er niet voor zorgen dat je vriend ineens weer meer van je houdt. En soms is het zelfs precies het tegenovergestelde...
Een open relatie om de relatie te verstevigen
Het begint vaak met een gesprek aan de keukentafel. Je partner zegt: “Ik hou van je, maar ik wil vrijheid.” Eerst schrik je, omdat je bang bent dat je partner het uit wil maken. Maar er volgt een zin waardoor je met stomheid geslagen bent: “Misschien kunnen we onze relatie openen?” Sorry? Wil hij nou open zijn om de relatie te redden? Hier zit jij eigenlijk helemaal niet op te wachten. Maar je wilt je partner ook niet meteen afvallen, dus je luistert naar wat hij nog meer te zeggen heeft.
In theorie begin je hem te begrijpen. Het kan best volwassen klinken, zolang je eerlijk naar elkaar bent en goede regels afspreekt. Aan de andere kant is een open relatie gewoon een nette manier om vreemdgaan te legitimeren. Daarbij voelt een relatie openbreken om iemand te houden meer als schadecontrole dan als romantische vooruitgang. En jij blijft vervolgens achter met de vraag: ‘Wat doe ik verkeerd dat hij ook anderen nodig heeft op seksueel gebied?’
Jaloezie
Niet-monogame relaties bestaan al lang. Volgens onderzoek heeft ongeveer 4 à 5 procent van de mensen een relatie met wederzijdse toestemming. Maar dat betekent niet dat het voor iedereen werkt. In veel verhalen die je hoort, gaat het namelijk niet alleen over vrijheid, maar ook over jaloezie, angst en onzekerheid. Jaloezie wordt zelden minder wanneer je partner letterlijk toestemming krijgt om met iemand anders het bed in te duiken.
Het eerste jaar blijkt voor veel stellen zelfs het zwaarst. Je moet leren omgaan met het idee dat je partner daadwerkelijk iets kan beginnen met iemand anders.
Voor wie doen we dit eigenlijk?
In discussies over open relaties valt één ding vaak op: het idee dat liefde automatisch gelijkstaat aan vrijheid. Dat klinkt mooi, tot je je realiseert dat een open relatie verdacht veel klinkt als: ik wil je niet kwijt, maar ik wil ook niet stoppen met kijken of er iets beters rondloopt.
Veel mensen hopen dat een open relatie hun band verdiept. Er zijn natuurlijk succesverhalen waarbij het de band van de relatie versterkt. Maar dan moet het uit wederzijdse interesse komen. Niet dat de een het meer wil dan de ander. De kans is dan groter dat de relatie uiteindelijk toch wel stukloopt. Dan had je net zo goed direct de stekker eruit kunnen trekken in plaats van jezelf extra pijn te doen wanneer je je partner met een ander ziet.
Opties openhouden
Relatietherapeuten benadrukken dat een open relatie alleen werkt als er extreem veel vertrouwen en communicatie is. Je moet stevig in je schoenen staan. Als je een open relatie begint omdat je bang bent dat je partner anders weggaat, sta je waarschijnlijk al niet zo stevig meer.
Een relatie openen kan spannend en verrijkend zijn voor sommige stellen. Maar het idee dat het iemand automatisch bij je houdt, omdat je hem vrijheid geeft? Dat is ronduit naïef.
Kan een open relatie je relatie redden?
Kortom, als iemand minder van je gaat houden, lost meer vrijheid dat niet op. Een open relatie redt een relatie niet wanneer de liefde al begint te schuiven. Denk van tevoren goed na of jij een open relatie ziet zitten. Vraag jezelf af: wil ik een partner die blijft omdat hij ook met anderen kan daten of omdat hij simpelweg nergens anders wil zijn?
Bron: Psychologie Magazine