Niet elke relatie past binnen het plaatje van monogamie. Soms hebben we nou eenmaal te maken met een grijs gebied, waar regels niet duidelijk worden uitgesproken. Een tolyamoreuze relatie is er daar eentje van. De term is relatief nieuw, maar deze soort relatie is zeker niet zeldzaam...
Wat is een tolyamoreuze relatie?
Een tolyamoreuze relatie draait om tolerantie in plaats van expliciete afspraken. Bij bijvoorbeeld een open relatie of polyamorie is er duidelijk wat er buiten de relatie om speelt en wordt daar ook over gecommuniceerd. Bij tolyamorie is dat heel anders. Er wordt niet openlijk gesproken over het hebben van meerdere partners, maar dat er iets speelt is wel bekend. Er wordt gewoon simpelweg voor gekozen om het niet volledig onder ogen te zien.
Het verschil zit hem dus vooral in de communicatie. Of eigenlijk meer het gebrek aan communicatie. Andere relatievormen draaien vaak om toestemming en transparantie, terwijl er bij tolyamorie juist stilte blijft. Het is geen bewuste keuze die samen wordt gemaakt, maar een situatie waarin partners zich aanpassen aan wat er al gebeurt.
Vaak gaat het maar om kleine signalen. Denk bijvoorbeeld aan een vermoeden en ontdekking of gedrag dat niet helemaal klopt. In veel gevallen zouden mensen meteen kiezen voor confrontatie, maar in een tolyamoreuze relatie kiezen mensen ervoor om het te laten rusten. Niet omdat het ze geen pijn doet, maar omdat de relatie op andere vlakken zoveel waarde heeft dat het goed genoeg is om toch vast te houden aan de relatie.
Waarom blijven mensen in zo’n dynamiek?
Nu horen we je denken: waarom zou je dit doen? Maar de redenen om in een tolyamoreuze relatie te blijven, zijn vaak best complex. En stiekem is het ook wel heel menselijk. Het is kiezen voor de veiligste optie. Deels omdat de liefde voor iemand een rol speelt, maar ook vanwege praktische redenen zoals financiële zekerheid, een gedeeld gezin of angst voor verandering. Soms voelt het veiliger om iets te accepteren dan om alles op het spel te zetten.
Ook kan sociale druk een grote rol spelen. Monogamie is nou eenmaal nog steeds de norm in deze wereld, waardoor het lastig is om eerlijk te communiceren over wat er echt speelt in een relatie. Door gewoon te doen alsof er exclusiviteit is, vermijden koppels vragen, oordelen of ongemakkelijke gesprekken met hun omgeving.
Verder wil je ook graag jezelf beschermen tegen pijn. Door niet alles te willen weten, blijft de realiteit ver weg. Daardoor kan het je dus ook geen pijn doen. Eigenlijk is het dus een vorm van emotionele zelfbescherming, waarbij je focust op wat wél goed gaat. Voor sommigen is het een bewuste keuze, voor anderen de enige manier om door te gaan.
Is een toylamoreuze relatie op de lange termijn houdbaar?
Maar werkt een tolyamoreuze relatie eigenlijk wel? Dat hangt eigenlijk af van de mensen die zich erin bevinden. Voor sommigen is het dé manier om de relatie stabiel te houden, terwijl het voor anderen langzaam meer onderliggende spanning creëert. En die spanning moet er toch een keertje uit.
Eén ding is wel duidelijk. Een goede emotionele verbinding vraagt ook om eerlijkheid. Dat betekent dat er ook erkenning moet zijn van wat er speelt. Zolang twee mensen in een relatie hun mond houden, kan dat er dus niet zijn. Zodra het gesprek wel gaat plaatsvinden, verandert dat direct de dynamiek. Je moet dus beslissen of je dat wilt riskeren…
Lees ook: Polyamorie: is een relatie met meerdere mensen iets voor jou?
Bron: Huffpost
Bekijk ook
