Sommige relaties lopen niet stuk op ruzies, vreemdgaan of grote leugens. Soms sluipt er iets veel subtielers binnen zonder dat je het direct doorhebt. Iets wat je pas merkt wanneer je op een dag beseft dat je agenda voller zit met het oplossen van andermans problemen dan met genieten van je relatie. Dat overkwam Tina (34). Wat begon als een liefdevolle relatie, veranderde langzaam in een situatie waarin ze zich steeds vaker verantwoordelijk voelde voor haar partner. En dat begon haar langzaam maar zeker op te breken.
Moederen over je partner
Na bijna een jaar samen zijn merkte Tina dat er iets fundamenteel scheef zat in haar relatie. Waar zij bezig was met haar carrière, studie, toekomstplannen en financiële zekerheid, leek haar partner vooral van dag tot dag te leven. En die onbalans begon langzaam roet in het eten te gooien.
“Ik vertel dit, omdat ik het hele weekend met haar familie ben geweest en me realiseerde dat ik er gewoon klaar mee ben. Ik ben niet eens meer boos, alleen volledig uitgeput,” zegt Tina.
Wat haar het meest dwarszit, is niet één specifieke gebeurtenis. Het is juist de optelsom van kleine dingen. Zij is degene die overal over nadacht. Zij maakt plannen en lost de problemen op. Eigenlijk droeg Tina de volledige verantwoordelijkheid voor zichzelf, haar partner en hun relatie. En dat is simpelweg vermoeiend. Langzaam kreeg Tina het gevoel dat zij de enige volwassene in de relatie was.
Van geliefde naar persoonlijke coach
Volgens Tina blijft haar partner hangen in een levensstijl waarbij verantwoordelijkheid zoveel mogelijk werd vermeden. Hij woont nog altijd bij zijn broer, heeft geen spaargeld opgebouwd en lijkt maar weinig behoefte te hebben om samen aan een toekomst te werken. Het is dan ook niet gek dat de gewoonte om te moederen over je partner er langzaam insluipt.
“Ik ben degene die werkt, studeert, spaart voor de toekomst en alles plant”, zegt Tina. Maar de praktische zaken zijn nog niet eens het zwaarst. Emotioneel voelt ze zich minstens zo belast.
De rol die ze niet wil hebben
Naast alle dagelijkse verantwoordelijkheden krijgt Tina steeds vaker de rol van therapeut toegewezen. Haar partner kampt regelmatig met onzekerheden en legt die vrijwel volledig bij haar neer.
“Hij stort al zijn onzekerheden bij mij uit. Jaloezie zonder reden, huilbuien omdat hij denkt dat ik niet genoeg van hem houd”, aldus Tina. Toch probeert ze begripvol te zijn. Ze weet hoe het voelt om met persoonlijke problemen te worstelen. Zelf heeft ze jarenlang therapie gevolgd om aan zichzelf te werken. Juist daarom vindt ze het moeilijk om te accepteren dat haar partner geen hulp wil zoeken.
“Ik heb jarenlang therapie gevolgd om mijn eigen bagage te verwerken, maar hij weigert hulp te zoeken. Daardoor ben ik eigenlijk zijn onbetaalde therapeut geworden.”
Die dynamiek, het spelen van de therapeut en het moederen over je partner, begon haar steeds meer energie te kosten. En dat is natuurlijk niet zo vreemd.
Respect verdwijnt sneller dan liefde
Wat Tina misschien nog het meest schokt, is dat haar gevoelens langzaam veranderen. Niet omdat ze haar partner niet meer aardig vindt, maar omdat haar bewondering verdwijnt.
Wanneer conflicten ontstaan, voelt ze dat haar partner zelden verantwoordelijkheid neemt. Fouten worden afgeschoven of gebagatelliseerd. Zelfs risicovol gedrag wordt volgens Tina regelmatig goedgepraat. Daardoor begint haar aantrekkingskracht af te nemen.
“Mijn aantrekkingskracht is inmiddels nul. Ik wil niet intiem zijn met iemand die ik voortdurend moet opvoeden en geruststellen.”
Dat gevoel van het moederen van je partner herkennen veel mensen. Relatiedeskundigen wijzen er regelmatig op dat romantische gevoelens kunnen afnemen wanneer één partner structureel in een ouderrol terechtkomt. Een relatie draait immers om gelijkwaardigheid. Zodra één persoon continu zorgt, organiseert en corrigeert, ontstaat er vaak een scheve balans.
Het moeilijkste om los te laten
Toch is er iets waardoor Tina blijft twijfelen. Niet haar relatie, maar de familie van haar vriend. Vooral haar schoonmoeder speelt een hele belangrijke rol in haar leven.
“Zijn moeder is geweldig. Ze behandelt en steunt me beter dan mijn partner dat doet”, vertelt ze. Juist dat maakt de situatie ingewikkeld. Het idee om niet alleen haar partner, maar ook die warme familieband kwijt te raken, doet pijn. “Het voelt alsof ik mijn tweede thuis zou verliezen.”
Wanneer je je meer moeder dan partner voelt
Liefde draait niet alleen om houden van iemand. Het draait ook om samen groeien, verantwoordelijkheid delen en elkaar als gelijke zien. Op het moment dat je voortdurend degene bent die alles draagt, plant en oplost, kan zelfs de sterkste verliefdheid langzaam veranderen in uitputting. Merk jij dat je moet moederen over je partner? Dan is het geen gek idee om daar samen hard aan te gaan werken.
Voor Tina voelt het inmiddels alsof ze niet langer een partner heeft, maar iemand voor wie ze moet zorgen. En dat besef heeft haar aan het denken gezet over een vraag die veel moeilijker is dan afscheid nemen van een relatie: hoe lang blijf je vechten voor iets waarin je jezelf langzaam kwijtraakt?
Lees ook: 7 tekenen dat jouw man emotioneel volwassen is in een relatie
Bekijk ook
