Bo (28) lacht als ze terugdenkt aan die avond, maar je hoort meteen dat het niet zomaar een verhaal is dat ze even luchtig in de groep zou gooien. Het begon allemaal heel onschuldig op een terras in Amsterdam, met een vriendin en een borrel. Ze raakten aan de praat met een man die eigenlijk veel te interessant bleek voor iemand die ze net had ontmoet. "Ik had echt niet verwacht dat het zó zou lopen. Niemand verwacht dat je na een terrasje opeens op je knieën eindigt op een toilet van Amsterdam Centraal", vertelt Bo. Ze doet hier haar hele verhaal
“Hij zat gewoon ineens tegenover ons”
Bo en haar vriendin waren op een zonnige middag gezellig aan het borrelen toen er een oudere man aanschoof in het gesprek. Niet op een rare, plakkerige manier, maar juist op die manier waardoor je denkt: oké, dit is een onverwacht gezellige ontmoeting. “Er was meteen een klik,” vertelt Bo. “Hij was charmant, grappig en totaal niet ongemakkelijk. Ik merkte echt dat ik hem wilde blijven spreken.”
Wat begon als een toevallige ontmoeting, groeide binnen een paar glazen wijn uit tot een avond waarop haar vriendin langzaam afhaakte en Bo achterbleef met de man. “Mijn vriendin ging op een gegeven moment weg, en ineens zaten we daar nog met z’n tweeën,” zegt ze. “Toen werd het pas echt spannend.”
“Hij wilde steeds dichterbij komen”
De man pakte Bo’s hand op straat vast en bleef volgens haar duidelijk zoeken naar lichamelijke nabijheid. “Hij wilde me steeds zoenen,” zegt ze. “Maar ik vond dat op zo’n drukke straat gewoon niet chill. Amsterdam is al chaotisch genoeg zonder dat iedereen je personal business mee te krijgen.”
Toch wilde Bo het moment niet laten doodbloeden. De klik was er, de spanning ook, maar een plek vinden bleek lastiger dan gedacht. Naar zijn huis kon niet, want hij had een partner en moest diezelfde avond gewoon terug naar Utrecht. Naar Bo kon ook niet. “Dus we zaten een beetje vast in dat tussenstuk,” legt ze uit. “Je voelt dat er iets hangt, maar er is gewoon geen logische plek om heen te gaan.”
Het toilet van Amsterdam Centraal
“Het liep bijna stuk, tot ik een eureka-momentje kreeg. Maar een heel smerig eureka-momentje wel”, vertelt ze. Bo nam hem mee naar Amsterdam Centraal, op zoek naar een plek waar ze even uit het zicht konden verdwijnen. “Ik weet nog dat ik dacht: dit is echt absurd,” zegt ze lachend. “Maar tegelijk voelde het ook als iets waar ik zelf voor koos. Ik was nieuwsgierig, hij was nieuwsgierig, en het was allemaal ontzettend stiekem.”
Daar, in een toiletcabine op het station, ging Bo op haar knieën. “Het was super spannend,” vertelt ze. “Je hoorde steeds voetstappen van mensen die binnenkwamen. Dan schrik je meteen, want je wilt niet betrapt worden.” Dat maakt de herinnering volgens haar juist zo intens: niet alleen wat er gebeurde, maar ook het risico, de spanning en het gevoel dat alles elk moment kon kantelen.
Daar zat ze dan op haar knieën in het toilet van Amsterdam-Centraal. “Ik trok zijn broek naar beneden, en zijn slurf stond al recht naar boven”, vertelt Bo bijna geschokt. “Ik denk oprecht dat ik nog nooit zo’n grote had gezien”. Langzaam ging ze van boven naar beneden met haar mond. “Het duurde echt lang voordat het kwam”, zegt ze terwijl ze haar kaken goedzet, alsof ze de pijn nog voelt.
“We hadden daar allebei respect voor”
De man had een partner en de volledige daad mocht van zijn vrouw niet, zegt Bo. “Daar hadden we allebei respect voor,” legt ze uit. “En we hadden allebei geen rubbertje bij ons, dus dat scheelde weer een pregnancy scare“, grapt Bo. Dat iemand met een vaste partner toch zo’n sterke aantrekkingskracht kan uitstralen, noemt Bo nog altijd verwarrend. “Ik vond hem echt leuk,” zegt ze eerlijk. “Maar ik wist ook: dit is geen normale situatie. Dat maakt het juist zo heftig in je hoofd.”
“En daarna stonden we ineens weer gewoon buiten”
Na dat ene heftige moment was het ineens stil. De spanning maakte plaats voor een rare soort nuchterheid. “We namen afscheid op Amsterdam Centraal alsof er niks geks was gebeurd,” vertelt Bo. “Hij ging terug naar Utrecht, ik naar mijn studio in Amsterdam. Dat contrast vond ik achteraf bijna nog gekker dan alles ervoor. Het was echt zo one and done. Ik herinner het op mijn knieën zitten op het toilet van Amsterdam Centraal dan ook zeker niet als een romantisch uitje.”
“Ik schaam me er niet voor, maar normaal was het zeker niet”
Bo benadrukt dat ze het vooral een absurd verhaal vindt. “Totaal niet elegant, maar ja. Ik schaam me er niet voor,” zegt ze. “Ik wist waar ik mee bezig was. Het was spannend, het was fout op de goede manier en ik zal het waarschijnlijk nooit vergeten.” Op de vraag of ze ooit nog iemand anders mee zou nemen naar het toilet op Amsterdam Centraal, reageert Bo: “Met de geur die daar hing? Nee, nooit meer!”
Lees ook: Mirella (23): “Daar lag mijn moeder op tafel, mijn vriend tussen haar benen”
Bekijk ook
