Echte diepgang of excuuscast: zó worden vrouwen in The Odyssey neergezet
De The Odyssey regisseur Christopher Nolan is in het verleden nog weleens bekritiseerd voor de manier waarop hij vrouwen schrijft in zijn films, vaak met erg weinige emotionele diepgang en relevantie voor het verhaal. Nu adapteert hij een klassiek verhaal waar zeker wel wat complexe en belangrijke vrouwelijke figuren in zitten, maar slaagt hij er ook in om ze goed in zijn vertelling te schrijven?
Voorgaande kritiek op Christopher Nolan
Het is niet te ontkennen dat Christopher Nolan een van de ster-regisseurs van deze tijd is. Maar wat opvalt in zijn werk is dat er alleen maar mannelijke hoofdrollen zijn, en vrouwen enkel in een bijrol te zien zijn. Toeval? Of weet Nolan gewoon niet goed hoe hij een interessant vrouwelijk personage moet schrijven? Na een filmcarrière van 28 jaar en 13 films lijkt het laatste toch het geval te zijn. De vrouwelijke personages in zijn films zijn vaak een ‘tool’ voor het vertellen van het verhaal van het mannelijke personage. Maar hoe zit dit dan met zijn nieuwste succes, The Odyssey? De vrouwen in dit verhaal, hoewel wederom geen hoofdpersonages, zijn eeuwen geleden al complex uitgewerkt. Weet Nolan dit over te brengen in zijn adaptatie?
Dit zijn de vrouwen van The Odyssey
Laten we ze er dan maar bijhalen: de powervrouwen van The Odyssey! Het meest prominent is ‘Penelope’ (Anne Hathaway), de vrouw van Odysseus. Zij wacht twintig jaar lang op de terugkomst van haar man. Gedurende die periode moet ze de vele ‘suitors’, die klaarstaan om haar man te vervangen, weten af te weren door sluwe listen.
Lupita Nyong’o speelt de dubbelrol van tweelingzussen Helen en Clytemnestra. De vrouw voor wie de Grieken ten oorlog streden tegen Troje, en de door wraak gedreven echtgenote van oorlogsleider Agammemnon.
Odysseus komt ook langs de tovenares Circe (Samantha Morton). Zij verandert zijn bemanning in een kudde varkens, maar slaagt er niet in om dit bij Odysseus zelf te doen. In het originele verhaal wordt hij geholpen, maar in de film is hij zelf zo slim dat hij niet in de val trapt. Ook is Odysseus zeven jaar lang gevangen op het eiland van Calypso (Charlize Theron), die verliefd is geworden op de verdwaalde man en hem niet los wil laten.
Tijdens zijn reis wordt Odysseus bijgestaan door de Griekse godin Athena (Zendaya). Zij dient als een wijze stem die hem leidt en een constante herinnering aan de gruwelen van de Trojaanse oorlog.
Succes of toch wederom een teleurstelling?
Penelope’s trucjes worden kort benoemd in Nolans film maar er wordt meer ruimte gemaakt voor een dramatische performance van Hathaway. Al snauwend tegen haar bedienden en eigen zoon wacht ze op haar man. Voor een dubbele rol komt Nyong’o akelig weinig in beeld. De complexiteit van beide haar personages wordt bovendien niet overgebracht in de film. Hetzelfde kan gezegd worden over Circe en Calypso, waar de één wordt afgeschilderd als simpele mannenhater, en de ander zonder emotionele diepgang of beweegredenen wordt vertoond. Athena komt uiteindelijk meer over als het ‘gezicht’ van Odysseus zijn geweten, dan als invloedrijke en krachtige godin.
Aan vrouwelijke personages dus geen tekort, maar er valt wel degelijk wat te zeggen over hoe de vrouwen daadwerkelijk geportretteerd zijn: weinig in beeld en weinig diepgang. Christopher Nolan kan wel enorm veel vrouwen casten in zijn films, maar als ze vervolgens weinig schermtijd en/of diepgang krijgen, heeft het weinig zin. Het lijkt dan nóg meer alsof hij enkel vrouwen cast om maar geen kritiek te krijgen.
Hoewel de vrouwelijke invloeden dus wegblijven in de film, is het wél echt een bizarre film om te zien. Gelukkig draait The Odyssey nú in de bioscoop, en kun je hem daar nog altijd bewonderen.
Lees ook: Callum Turner grijpt opnieuw de hoofdrol in déze gigantische sci-fi serie
Bekijk ook
