Direct naar content
VERZORGING

Gen Z is de ‘therapiegeneratie’: wat betekent dit voor oudere generaties?

Roos-Sanne Floor 4 min. leestijd
Therapist.
Afbeelding: Never Have I Ever

Gen Z wordt ook wel de 'therapiegeneratie' genoemd. We zetten onze mentale gezondheid op één en vinden het niet gek om met een therapeut te praten, zelfs als het preventief is. Maar wat betekent dit eigenlijk voor de oudere generaties, en hoe kijken zij hier tegenaan?

Gen Z: de therapiegeneratie

Het is natuurlijk niet voor niets dat Gen Z altijd de therapiegeneratie wordt genoemd. Waar eerdere generaties hun gevoelens vaak wegstopten, praten wij er vaak veel opener over. Met vrienden, online én bij een psycholoog in de spreekkamer. Voor veel jongeren is therapie net zo normaal als naar de sportschool gaan, maar wat betekent dit nou voor de oudere generaties? En waarom staan zij vaak nog steeds minder open voor hulp?

Wat in therapie wordt besproken

Voor Gen Z is mentale gezondheid vaak geen taboe meer. In therapie gaat het vaak over grenzen stellen, zelfbeeld en relaties. Daarnaast worden onderwerpen zoals een burn-out, angststoornis of het ontwikkelen van een eigen identiteit vaak besproken. En eigenlijk is het heel logisch dat Gen Z dus die therapiegeneratie is. Deze generatie is namelijk opgegroeid in een tijd waarin psychologische termen overal opduiken, van TikTok tot podcasts en op televisie. En die taal neemt Gen Ze vaak mee in het dagelijks leven.

Devi in therapie – Never Have I Ever

De voor- en nadelen van naar therapie gaan

Eigenlijk heeft Gen Z dus heel veel geluk met het label ‘therapiegeneratie’. Jongeren herkennen namelijk sneller wanneer iets niet goed voelt en zoeken dan ook sneller hulp. Toch waarschuwen therapeuten wel dat het ook te ver kan gaan. Gen Z kan namelijk nogal snel doorslaan in zelfanalyse. Alles moet begrepen, benoemd en verwerkt worden, waardoor zelfs normale, gezonde emoties als problematisch aan kunnen voelen.

▼ scroll verder ▼

Verder is Gen Z heel goed geworden in het stellen van grenzen. Heb je ergens geen zin in? Dan ga je ook gewoon lekker niet. Maar ook daar zit een keerzijde aan. Jongeren verbreken – door het zo makkelijk stellen van die grenzen – ook sneller het contact met elkaar. Denk aan relaties, vriendschappen maar ook familiebanden. Gen Z kapt relaties dus een stuk sneller af dan vorige generaties.

Wat betekent dit dan voor oudere generaties?

Dat Gen Z de therapiegeneratie is, mag nu wel duidelijk zijn. Maar kijk eens naar je opa, oma of ouders; zij zijn vaak een stuk geslotener bij het hele idee van naar een psycholoog gaan. Gen X heeft een compleet andere houding hier tegenover. Voor hen was therapie namelijk heel lang iets wat je alleen deed als het écht misging. Niet als preventie of voor persoonlijke groei.

Het stigma dat speelde

Dat Gen X hier zo anders naar kijkt, is eigenlijk heel logisch. Vroeger hing er een veel groter stigma rondom mentale gezondheid. In veel gezinnen praatten ze eigenlijk helemaal niet over gevoelens. Je moest je problemen zelf maar oplossen en de buitenwereld negeerde het volledig. Praatte je er wel over? Dan werd dat vaak gezien als een zwakte. Verder zijn er veel ouderen die door een negatieve ervaring bij een psycholoog nóg geslotener zijn geworden. Dit maakt de stap om wél hulp te zoeken natuurlijk een stuk groeter.

Devi in therapie – Never Have I Ever

De wereld is veranderd

Verder zit er ook een praktisch kantje aan; de wereld zelf is natuurlijk ook gewoon enorm veranderd. Zoals we zeiden, is Gen Z al enorm opgegroeid met alle psychologische termen. Vroeger was dat niet zo. Oudere generaties zijn veel minder opgegroeid met het idee dat je je innerlijke wereld moest analyseren. Emoties werden eigenlijk gezien als iets waar je even doorheen moest. Iets tijdelijks. Het was niet iets dat uitgebreid onderzocht hoefde te worden.

Is er dan een middenweg?

Zoals je je kan voorstellen, botsen Gen Z en Gen X nogal met elkaar als het gaat om hun blik op mentale gezondheid. Is er dan een middenweg; de perfecte combinatie tussen de therapiegeneratie en het nuchtere van de ouderen? Eigenlijk is daar niet echt een antwoord op en is dit voor iedereen anders. Je moet gewoon doen wat voor jou prettig voelt; als je graag wil praten, moet je dat zeker doen, en heb je er geen behoefte aan, dan doe je dat niet. Het enige wat belangrijk is, is dat je dingen niet voor jezelf houdt. Zoek een manier die goed bij jou past, om toch af en toe even je ei kwijt te kunnen. Al is het tegen je kat!

Lees ook: Angst om te beginnen aan therapie: zo kom je er overheen

Bron: Huffpost