Kustplaatsen in Spanje
Lang niet alle vakanties in Spanje draaien om boulevards vol neonreclame en stranden waar je handdoek tegen die van je buren ligt. Langs de Spaanse kust liggen ook dorpen waar de zee het hardste geluid is, waar niemand haast heeft bij het ontbijt en waar je na het avondeten nog even over een lege kade loopt. Dit zijn zes van die plekken, van de rotskust in het noordoosten tot de Atlantische stranden in het zuiden en het noorden.
1. Llafranc: over het kustpad naar Calella
Llafranc is een klein dorp aan de Costa Brava, tussen dennenbossen en rotsen. Er staan geen hoge flats, er is één korte boulevard en het strand ligt in een beschutte baai. Het mooiste begint aan de rand van het dorp: het oude kustpad, de camí de ronda, voert in twintig minuten over de rotsen naar het vissersdorp Calella de Palafrugell, met witte huizen onder
bogen pal aan het water. Loop ’s ochtends, als het pad nog koel is. Vanaf de vuurtoren van Sant Sebastià, boven het dorp, kijk je kilometers ver over de kust.
2. Vissersboten in de haven van Moraira
Moraira, tussen Valencia en Alicante, heeft het karakter van een vissersdorp weten te behouden. Aan het eind van de middag komen de boten de kleine haven binnen en dobberen ze tussen de zeiljachten. Rond het dorp liggen kleine baaien zoals Cala Portitxolet, en het strand van l’Ampolla met ondiep, helder water. Buiten de zomer is het er stil, en loop je over de rotsen naar de oude wachttoren op Cap d’Or. Hier werd vroeger uitgekeken naar piraten.
3. Te warm? In Zahara waait vaak een bries
Zahara de los Atunes ligt aan de Atlantische kust van Andalusië, aan een strand van kilometers wit zand. De meeste bezoekers zijn Spaanse families die er al generaties komen. Het dorp draait al eeuwen om de tonijn, die hier in het voorjaar met de almadraba gevangen wordt, een oude methode met een doolhof van netten. In mei en juni staat hij overal op de kaart. Door de wind van de oceaan voelt het hier koeler dan aan de Middellandse Zee. Een lange strandwandeling naar de duinen van Atlanterra is zelfs midden op de dag te doen.
4. Port de Sóller: koffie terwijl de tram passeert
Mallorca kent drukke badplaatsen, maar Port de Sóller voelt anders. Het dorp ligt in een ronde baai tussen de bergen van de Serra de Tramuntana, die je pas ziet liggen als je er bent. Langs de boulevard rijdt een houten tram uit het begin van de vorige eeuw, die de haven met het stadje Sóller verbindt. ’s Ochtends drinken de inwoners hun koffie op een terras, terwijl die tram langzaam voorbij rammelt. Het water in de baai is beschut en meestal kalm, fijn om te zwemmen of met een kajak langs de rotsen te peddelen.
5. Wacht op eb bij Playa de las Catedrales
In Galicië, aan de noordkust van Spanje, ligt Playa de las Catedrales. Bij eb loop je hier tussen rotsbogen van wel dertig meter hoog, door de zee uitgesleten tot iets wat op het schip van een kathedraal lijkt. Bij vloed staat het strand onder water, dus kijk vooraf naar de getijden. Omdat het strand zo populair is, heb je in de Paasweek en van juli tot en met september een gratis toegangsbewijs nodig, dat je vooraf aanvraagt. Daarbuiten is het er veel rustiger. Het noorden is frisser en groener dan het zuiden, en de dorpen rond Ribadeo blijven ook in de zomer rustig.
6. Almuñécar blijft bijna het hele jaar mild
Tussen Málaga en Granada ligt Almuñécar, aan de Costa Tropical. De naam zegt het al: doordat de bergen de koude lucht tegenhouden, is het klimaat hier zo zacht dat er mango’s, avocado’s en cherimoya’s groeien. De oude stad klimt tegen een heuvel op naar een kasteel uit de Moorse tijd, met smalle straatjes en pleintjes vol bloemen. Aan de kust liggen kleine kiezelstranden, gescheiden door rotsen zoals de Peñón del Santo, een uitkijkpunt met een kruis op de top. Ook in de winter zit je hier vaak in de zon. In het voor- en najaar is het er stil en warm.
Welke van de zes past bij welke maand?
Kies vooral op het seizoen. In het voorjaar en het najaar zijn Almuñécar, Zahara en Moraira op hun stilst: warm genoeg voor het strand, terwijl de Spaanse families weer thuis zijn. Llafranc en Port de Sóller zijn het fijnst in mei, juni en september, als het kustpad en de tram nog niet vol zitten. Galicië is de uitzondering. Daar is juni de rustigste warme maand, nog vóór de toegangsbewijzen van juli. Kijk dan naar de getijden en loop bij laag water tussen de rotsbogen van de Catedrales, als het enige geluid de zee is die zich verderop terugtrekt.
Lees ook: What’s in my koffer? Dé ultieme vakantie-inpaklijst scoor je allemaal onder één dak
