“Ik dacht dat ik niet creatief genoeg was”
Dat Jessica nu eigenaar is van haar eigen bedrijf Jessica Maaike Fotografie, had ze een aantal jaar geleden nooit verwacht. Ze werkte toen nog in loondienst in de muziekindustrie, maar ze moest stoppen door een pittige burn-out. Jessica zat thuis en kon de prikkels van een digitaal scherm niet langer dan vijf minuten verdragen. Daarom zocht ze iets anders om te doen. Ze koos fotografie en ze werd steeds nieuwsgieriger om hier meer over te leren. “Als ik dan iets doe, dan wil ik het altijd ook goed doen.”
Jessica moest na een tijdje gaan re-integreren bij haar baan in loondienst. Ze besloot haar schermgebruik op te bouwen op een manier waar zij enthousiast van werd. “Het is moeilijk om dingen te vinden waar je blij of enthousiast van wordt in een burn-out, maar ik vond fotografie heel leuk.” Daarom kocht ze een online cursuspakket en toevallig zat hier een module over boudoirfotografie in. Dit sprak haar gelijk enorm aan. Toch zag Jessica fotografie eerst echt als hobby. “Ik dacht dat ik niet creatief genoeg was om fotograaf te worden”, zegt ze. Door haar burn-out leerde Jessica zichzelf beter kennen, werd ze minder onzeker en besloot ze om haar passie te volgen. En zo werd haar eigen bedrijf als boudoirfotograaf (én trouwfotograaf) geboren!
“Ik wil laten zien dat het geen onzekerheden hoeven te zijn”
Jessica vertelt dat boudoirfotografie veel dieper gaat dan ‘vrouwen in lingerie fotograferen’. Het is een mentaal proces. Ze zat nog midden in haar burn-out toen ze zelf een boudoirshoot deed. “Ik was tien kilo aangekomen en voelde me zwak, maar ik zag in de foto’s een sterke vrouw die ik al heel lang niet had gezien.” Ze noemt het proces daarom zelf de Boudoir Journey. De reis begint bij de voorbereiding, die bestaat uit een kennismakingsgesprek, een moodboard, de keuze voor de perfecte locatie en een outfit uit de eigen kast of Jessica’s speciale Client Closet. Jessica vraagt ook altijd naar hetzelfde gevoelige onderwerp: “Ik wil weten waar ze trots op zijn aan hun lichaam, maar ook waar ze onzeker over zijn. Later fotografeer ik beide, omdat ik wil laten zien dat het geen onzekerheden hoeven te zijn.”
“Ja hup, ik ga naakt!”
Bij de shoot drinkt Jessica eerst even rustig wat met haar klant. “Het is niet meteen ‘hup kleren uit’,” lacht Jessica. Als het tijd is om te gaan poseren, begint dit heel eenvoudig met heen en weer lopen of op de rug op bed liggen. “Ik werk altijd met beweging bij het poseren; dat ziet er natuurlijk uit”, vertelt Jessica. “Daarnaast geef ik aanwijzingen, bijvoorbeeld om met haar vingertoppen over haar lijf te gaan. De kleinste aanpassingen in de pose kunnen het grootste verschil maken.” Gedurende de shoot voelen vrouwen zich vaak steeds meer op hun gemak. Jessica zegt lachend: “Ik heb ook wel eens vrouwen die aan het begin twijfelen of ze blotere foto’s willen, maar dan aan het einde zeggen: Ja hup, ik ga naakt!”
“Elke vrouw heeft haar onzekerheden over haar lichaam, en die mogen er ook zijn”
De ervaring van de Boudoir Journey gaat vaak samen met een berg emoties. Niet elke klant komt binnen met een zwaar verhaal, maar een boudoirshoot maakt meer los dan je misschien denkt. “Elke vrouw heeft haar onzekerheden over haar lichaam, en die mogen er ook zijn. Maar als je zachter naar jezelf kijkt, worden ook die onzekerheden zachter”, zegt Jessica. “Ik vind boudoirfotografie een stukje vrijheid om je te mogen uiten zoals je bent en het vrouw-zijn te vieren.”
De emotionele big reveal
Tijdens het fotograferen laat Jessica altijd al wat foto’s zien, maar een aantal weken na de shoot komt de klant de uiteindelijke foto’s samen bekijken. Dit is vaak het meest emotionele moment van het traject. “Ik heb wel eens gehad dat een vrouw moest huilen en zei: ‘Ik heb me nooit echt vrouwelijk gevoeld totdat ik deze foto’s zag.’ Die emoties veranderen tijdens zo’n sessie in enthousiasme en trots”, vertelt Jessica.
De klant kiest dan ook welke foto’s ze wil afnemen en vaak wordt een prachtig album samengesteld. Ook die keuze is soms lastig, vertelt Jessica. “Een klant had een zware bevalling gehad en worstelde met het accepteren van haar buik. Ze twijfelde daarom of ze een buikfoto in het album wilde doen. Uiteindelijk deed ze het en zei haar zoontje trots: “Wow mama, dat zijn je tijgerstrepen!”. Dat veranderde haar perspectief op haar onzekerheid.”
Een advies van Jessica
Welke vraag zouden we onszelf volgens jou vaker moeten stellen? Dat is het laatste wat we van Jessica willen weten aan het einde van het interview. “Wat zou er veranderen als ik meer in verbinding stond met mezelf?” antwoordt ze. “Hoe meer je in verbinding staat met jezelf, hoe beter je weet wat je wilt en wat je kracht is.” Ze merkt zelf dat nu ze meer in verbinding met zichzelf staat, ze meer dingen durft. “Een bedrijf starten, voor mezelf opkomen en nieuwe uitdagingen aangaan.”
Lees ook: Fé is stemactrice: ‘Mijn eerste auditie heb ik compleet verknald’
